جامع الشتات في أجوبة السؤالات - القمّي، الميرزا أبو القاسم - الصفحة ٤٥٧ - كتاب النكاح (من المجلد الثانى)

خلاف اين، [١] مطروح يا [مؤ] ول است.

٢٨٦: سؤال:

واطى و موطوء اگر نابالغ باشند و لواط نمايند، بعد مىتوانند خواهر يكديگر را بگيرند يا نه؟

جواب:

اشهر و اظهر عدم جواز است. يعنى عدم جواز تزويج فاعل خواهر مفعول را.

٢٨٧: سؤال:

حضانت و نگاهدارى طفل رضيع با والده است يا والد؟

جواب:

حضانت رضيع با مادر است هر گاه آن را تبرعا شير دهد، يا به قدر ديگران اجرت بگيرد، يا كمتر از ديگران. و بعد از وا شدن از شير، اشهر و اظهر اين است كه حضانت پسر تا هفت سال با پدر، و دختر تا هفت سال با مادر است.

٢٨٨: سؤال:

شخصى با كسى مصافحه و ملامست نموده، و به شهوت به او نظر كرده و بوسيده. آيا مىتواند مادر يا خواهر يا دختر او را بگيرد يا نه؟

جواب:

اشهر و اظهر جواز است. خصوصا هر گاه آن نظر و ملامسه به عنوان حرام شده باشد، يعنى به اجنبى شده باشد كه معقوده و مملوكه نباشد.

٢٨٩: سؤال:

در صورتى كه مادر صغير فوت شده باشد، اقرباى ارثى صغير منع اباعد را از نگاهداشتن صغير مىتوانند كرد؟ يا اين كه تقديم اقارب، الاقرب فالاقرب رجحان دارد؟. و حضانت مادر را تا چند سال قائل مىباشند بيان فرمايند؟.

جواب:

بدان كه حضانت طفل در ايام رضاع با مادر است، و او احق است به آن هر گاه تبرعا شير دهد يا اجرت مساوى ديگران يا كمتر بگيرد، اجماعا. و هر گاه غير اين باشد پدر احق است به آن على الاقوى. [١] و اما بعد از بلوغ هم حق حضانت از براى هيچ يك نيست، و بر اين نيز دعوى اجماع شده. و اما ما بين فطام و بلوغ: پس در آن اقوال بسيار است- متجاوز از هفت قول- و اقوى و اشهر اين است كه پدر احق است به پسر، و مادر به دختر تا هفت سال. و اما بعد هفت سال تا زمان بلوغ پس حضانت حق پدر است. پس معنى اين كه حضانت پسر تا هفت سال با پدر است اين است كه مادر تسلطى ندارد تا هفت سال، نه اين كه حضانت پدر بعد هفت سال ساقط مىشود.

اينها همه در وقتى است كه پدر و مادر هر دو زنده باشند، و مادر هم شوهر ديگر

[١]- در مسأله ٢٦٤ فرمود: مسألۀ رضاع با مسألۀ حضانت ملازمه ندارد، و مىشود كه زن ديگرى متصدى رضاع باشد و در عين حال حضانت با مادر باشد.

[١] وسائل: ج ١٥، ابواب المهور، باب ٨ ح ٤، ٥ و ٦.