اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٩ - ب- زمان، از نگاه اسلامى

ب- زمان، از نگاه اسلامى‌

پيش از بيان ديدگاه خالص اسلامى پيرامون زمان از طريق آيات و روايات، ناگزيريم به برخى ديدگاهها كه به دروغ به اسلام نسبت داده شده و هيچ ارتباطى به اسلام ندارند اشاره‌اى كنيم.

براساس ديدگاه حقيقى اسلام، زمان چيزى بدور از مادّه نيست و اعتقاد به اين كه در درون ما جريانى از زمان وجود دارد كه داراى ذرّات بسيار ريز است نَه از شرع، نَه از عقل و نَه از وجدان برمى‌خيزد.

زمان هوا نيست كه از سر انسان داخل شود و از جاى ديگر خارج گردد، بلكه زمان پيرو مادّه است، ما هنگامى كه در مادّه دقيق مى‌شويم به اتم مى‌رسيم كه از پروتون، الكترون و نيترون تشكيل شده است كه پروتون و الكترون در جهت مخالف هم در حركت‌اند و اگر هسته‌هاى ريز در اتم متوقّف شود متلاشى گرديده و از ميان مى‌رود لذا با از ميان رفتن اتم چيزى جز از ميان رفتن حركت نيست. دانش فيزيك تأكيد دارد كه انرژى و مادّه يك چيزند پس تفاوت ميان ذغال و آتش برخاسته از اين ذغال نيست، زيرا آتش اين ذغال، همان ذرّات آن است كه اندك اندك آزاد و منفجر مى‌شود و نيز تفاوتى ميان شيشه بنزين و سوخت اين شيشه وجود ندارد، پس مادّه، انرژى جامد است و انرژى، مادّه متحرك. اين آن چيزى است كه دانش فيزيك مى‌گويد و ما نيز همين را مى‌گوييم و من اين نكته را در كتاب «نگرشى نو بر انديشه اسلامى‌ [١]» در باب فلسفه نور توضيح داده‌ام.

ما فلسفه اسلام را فلسفه نور ناميده‌ايم و به اين سخن پروردگار استشهاد كرديم كه مى‌فرمايد: