اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٠٦ - فصل چهارم ويژگيهاى باورمندان بداء

امرى است شدنى، و لذا چرا آن را از خدايى طلب نكند كه توبه او را پذيرفته است و فسادش را اصلاح فرموده است و بديهايش را به نيكى بدل كرده است؟ چرا افزون بر آن را از چنين خداى بخشنده، مهربان، توانگر و توانمندى طلب نكند، زيرا او مى‌طلبد و خدا مى‌دهد.

از اين جاست كه روح بداء را در آن سوى چنين تقاضاى عظيمى و حكومت گسترده‌اى، نهفته مى‌بينيم.

٤- انسان از طاغوت و حكومت او، حتّى اگر دستگاههاى طاغوتى او را در برگرفته باشند آزاد مى‌شود، مثال آن، آسيه همسر فرعون است كه به خدا ايمان آورد و دانست كه خداوند دعاى او را مستجاب مى‌كند، لذا عرض كرد:

... رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌ [١].

«... اى پروردگار من! براى من در بهشت نزد خود خانه‌اى بناكن و مرا از فرعون و عملش نجات ده و مرا از مردم ستمكار برهان.»

و يا همچون ساحرانى كه ابزارى بودند در دستگاه تبليغات گمراه كننده فرعونى.

خداوند سبحان ماجراى آنها را اين چنين براى ما روايت مى‌فرمايد:

وَ أُلْقِيَ الْسَّحَرَةُ سَاجِدِينَ* قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ* رَبِّ مُوسَى‌ وَهَارُونَ* قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هذَا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ‌ [٢].

«جادوگران به سجده وادار شدند. گفتند: به پروردگار جهانيان ايمان آورديم، پروردگار هارون و موسى‌. فرعون گرفت: آيا پيش از آن كه من به شما رخصت دهم به او ايمان آورديد؟ اين حيله‌اى است كه درباره اين شهر انديشيده‌ايد تا مردمش را بيرون كنيد، بزودى خواهيد دانست.»