اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢١٠ - فصل چهارم ويژگيهاى باورمندان بداء
آرى! اين آيات يادى هستند براى خردورزان، پس هيچ كس به هنگام رسيدن بلا و از دست دادن همه دارايى اعم از پول، خانواده، سلامتى و امنيت نبايد نوميد گردد كه خداوند سبحان مىتواند بهتر از آنچه را از دست داده بدو بازگرداند.
از جمله چشمداشتها يكى دعاست كه نتيجه اعتقاد به بداء، مغز عبادت و جوهر ايمان است. خداوند سبحان درباره دعا مىفرمايد:
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ [١].
«پروردگارتان گفت: بخوانيد مرا تا شما را پاسخ گويم. آنهايى كه از پرستش من سركشى مىكنند زود است كه در عين خوارى به جهنّم درآيند.»
وجدان هر انسانى گواه صادقى است بر كارگر بودن دعا در زندگى او. مشركى بركشتى سوار مىشود، و طوفان كشتى او را به اين سو و آن سو مىكشاند، او به اميد يافتن نجات چارهاى جز دعا نمىيابد و لذا به درگاه خدايش دعا مىكند، خداوند مىفرمايد:
هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُكُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ حَتَّى إِذَا كُنتُمْ فِي الْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍ طَيِّبَةٍ وَفَرِحُوا بِهَا جَاءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءَهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ [٢].
«اوست كه شما را در خشكى و در دريا سير مىدهد، تا آنگاه كه در كشتيها هستند و باد موافق به حركتشان مىآورد شادمانند. چون طوفان فرا رسد و موجاز هر سو بر آنها ريزد چنان كه پندارند كه در محاصره موجقرار گرفتهاند خدا را از روى اخلاصبخوانند كه اگر ما را از اين خطر برهانى از سپاسگزاران خواهيم بود.»
اين جوان مىداند كه همسرش حامله است و لذا هر دو با شتاب به اين سو و آن
[١] - سوره غافر، آيه ٦٠.
[٢] - سوره يونس، آيه ٢٢.