اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٢ - توانايى آفرينش اراده
هنگام رسيدن عذابى بزرگ كه تمامى زمين را در برگرفته بود او را به سوى خدا خواند، ولى او در يك لحظه ارادهاى نوين آفريد كه با واقعيت مشهود آن روز ناهمسويى داشت و لذا در شمار غرق شدگان در آمد. و آن ديگر آسيه دختر مزاحم و همسر فرعون است؛ زنى كه در هيچ زمينهاى، نه در (نعمت، شهرت و نه قدرت) كمبود داشت، ولى او توانست در خود ارادهاى زنده بيافريند كه مقتضى پيروى از حضرت موسى نبى عليه السلام بود.
اين نيز عمر بن سعد فرمانده لشكر امويان در جنگ با سرور جوانان اهل بهشت امام حسين عليه السلام است كه شب را با انديشهها وگرايشهايى در هم به بيخوابى گذراند.
او در گزينش خير و شر مطلقاً آزاد بود، ولى در يك لحظه براى از ميان بردن امام حسين عليه السلام تصميم قاطع گرفت.
در برابر، اين حرّبن يزيد رياحى است؛ مرد بزرگى كه تصميمى كاملًا مخالف با تصميم عمر بن سعد گرفت و اردوگاه باطل را ترك گفت و باشجاعت كامل به اردوگاه امام حسين عليه السلام پيوست. اين هر دو نفر عظمت حسين عليه السلام و جايگاه او را نسبت به رسول اكرم صلى الله عليه و آله خوب مىدانستند و از شدت زشتى اقدام به اين جنايت شرم آور، نيك آگاه بودند.
اين هم معاوية بن يزيد بن معاويه است كه در قلب حكومت اموى مىزيست. او حكومت را از پدرش به ارث برده بود، ولى تصميم مىگيرد كه حق را به صاحبان آن يعنى اهل بيت عليهم السلام نبوت بسپارد، زيرا باور يافته بود كه در خلافت، محقّ نيست.
او اين تصيميم را به رغم فشارهاى شديدى گرفت كه وجودش را در بر گرفته بود.
مادر بزرگ پدر او «هند» جگر خوار بود و پدر بزرگ پدرش ابو سفيان دشمن پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بود و جدّش معاويه دشمن امير المؤمنين عليه السلام بود و پدرش يزيد قاتل سرور جوانان اهل بهشت و نمونه بى نظير حاكمى بود تبهكار و غير متعّهد، خويشاوندان او با اختلاف شخصيت و اسامى همگى موجوداتى بودند كاملًا