دائرة المعارف فقه مقارن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٣ - اقسام تغيير موضوعات
همان گونه كه در انتقال خون انسان به بدن پشه اين مطلب گفته مىشود، كه وقتى خون انسان جزء بدن آن حيوان شد محكوم به طهارت است؛ زيرا آن حشره خون جهنده ندارد، و پس از انتقال خون انسان به اين حشره ديگر خون انسان به شمار نمىرود.
٤. مسأله ماليّت پولهاى كاغذى (النقود الورقيّة) با توجّه به بحثهاى گذشته حل مىشود، چرا كه ماليّت امرى است اعتبارى، كه معمولًا اعتبار آن به دست عرف و عقلاست. بنابراين، هرگاه عرف و عقلاى جامعهاى- به خاطر علل و عواملى كه در جاى خود گفته خواهد شد- براى اوراق مخصوصى ماليّت قائل شدند، مىتوان آن را در معاملات و دادوستدها ثمن قرار داد و بر عكس، هرگاه بنابه عللى برخى از اسكناسها را باطل اعلام كردند، همانند ساير كاغذهاى عادى مىشود، و ديگر نمىتوان آن را وجه معامله قرار داد.
٥. آنچه در بحث كثرت جمعيّت مسلمانان مطرح است كه تأكيد شارع مقدّس بر ازدياد نفوس مسلمانان و مباهات و افتخار به جمعيّت فراوان آنان، مربوط به زمانى است كه كثرت جمعيّت سبب قوت و قدرت و عزّت و شوكت مسلمانان گردد. بنابراين، موضوع در حقيقت به شكل زير مقيّد و مشروط مىباشد:
«كثرت جمعيّت و ازدياد نفراتى كه سبب عزّت و شوكت و قدرت و افتخار شوند، مورد مباهات است».
و اين مطلب به خوبى از آيات قرآن مجيد كه قسمتى از آن در كلام خداوند، از كفّار حكايت شده، استفاده مىشود.
همچنين روايات معصومين عليهم السلام اين حقيقت را تأييد مىكند.
آنچه در كلام خداوند به اين مطلب اشاره دارد آيه ١٢ سوره نوح است كه مىفرمايد: « «وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ»؛ (از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد كه او بسيار آمرزنده است، تا ...) و شما را با اموال و فرزندان فراوان كمك كند».
همان گونه كه ملاحظه مىفرماييد خداوند در اين آيه ازدياد جمعيّت را همچون اموال و دارايىها سبب قوّت و قدرت معرفى كرده است.
آيه شريفه ٦ سوره اسراء نيز انعكاس همين مطلب در كلام خداوند است، مىفرمايد: « «وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً»؛ و شما را به وسيله دارايىها و فرزندانى كمك خواهيم كرد، و نفرات شما را بيشتر (از دشمن) قرار مىدهيم».
آيه شريفه ٦٩ سوره توبه نيز از همين قبيل آيات است. در اين آيه مىخوانيم: « «كَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ كانُوا أَشَدَّ مِنْكُمْ قُوَّةً وَ أَكْثَرَ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً»؛ (شما منافقان) همانند كسانى هستيد كه قبل از شما بودند (و راه نفاق پيمودند؛ بلكه) آنها از شما نيرومندتر و فرزندانشان بيشتر بود».
از تمام اين روايات استفاده مىشود كه در آن ايّام فزونى جمعيّت سبب قوّت و قدرت بود.
حديث معروف پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله
«تناكحوا تناسلوا فإنّي اباهي بكم الامم يوم القيامة» [١]
دليل روشن ديگرى
[١]. مستدرك الوسائل، ج ١٤، ص ١٥٣، ابواب مقدّمات النكاح، ح ١٧.