دائرة المعارف فقه مقارن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - الف) امامان اهل بيت عليهم السلام
عمر بن خطاب درباره او گفت:
«اقضانا علىّ
؛ داناترين ما در امر قضاوت على است» [١] و عايشه مىگفت: «داناترين مردم به سنّت رسول خدا، على است» [٢] و به اعتقاد اماميّه وى پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله اعلم مردم است كه درياى علم و دانش وى كرانههاى دور دست را فرا گرفت و همچنان در طول تاريخ، الهامبخش دانشمندان و فقيهان است.
پس از امير مؤمنان عليه السلام ديگر امامان اهل بيت نيز، داراى آراى فقهى بودهاند؛ ولى در اين ميان امام باقر و امام صادق عليهما السلام- به موجب فراهم شدن شرايط خاصّ زمانى- بيشترين آراى فقهى را ابراز داشتهاند.
امام باقر عليه السلام در وسعت علم و دانش مشهور و ضرب المثل بود، تا آنجا كه در كتابها به بهانههاى مختلف از او ياد مىشود.
علماى اهل سنّت- چه معاصران آن حضرت و چه در اعصار بعد- درباره عظمت علمى و معنوى آن حضرت سخنها گفتهاند.
عبد اللَّه بن عطاء مكّى مىگويد: «من دانشمندان را نديدم نزد كسى، جز أبو جعفر (محمّد بن على)، اين اندازه اظهار كوچكى نمايند. من خودم ديدم كه حكم بن عتبه (م ١١٤) با آن همه جلالت و عظمتى كه ميان مردم داشت، در برابر آن حضرت، همچون كودكى در برابر آموزگار بود». [٣]
ذهبى مىنويسد: «أبو جعفر باقر، محمّد بن على بن الحسين، پيشواى مورد اعتماد، هاشمى علوى و بزرگ بنى هاشم در زمان خويش بود و در عصر خود، به «باقر» شهرت يافت و اين لقب از جمله «بقر العلم» (شكافت دانش را) گرفته شده است». [٤]
ابن خلكان در «وفيات الاعيان» مىنويسد:
«أبو جعفر محمّد بن زين العابدين، ملقّب به باقر- بنا بر اعتقاد اماميّه- يكى از امامان دوازدهگانه است. او پدر امام جعفر صادق است. باقر عليه السلام مردى دانشمند، بزرگوار و بزرگ بود. او را باقر گفتهاند، چون علم و دانش را وسعت و گسترش بخشيد». شاعر درباره وى گفته است:
|
«يا باقر العلم لاهل التّقى |
و خير من لبّى على الاحبل» |