دائرة المعارف فقه مقارن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٥ - ٢ حكم وضعى
بخش اوّل: اصطلاحاتى كه با مقام تشريع احكام در ارتباط است.
بخش دوم: اصطلاحاتى كه به مناصب و وظايف فقها مربوط مىشود.
بخش سوم: اصطلاحاتى كه در بيان احكام از سوى فقها براى عموم مكلّفين به كار مىرود.
بخش چهارم: اصطلاحاتى كه ناظر به مسائل مربوط به انجام تكاليف يا سقوط آن، از عهده مكلّف است.
اصطلاحات مربوط به مرحله تشريع احكام:
حكم شرعى، نوعى قرارداد و قانونگذارى از سوى خداوند براى تنظيم زندگى و حيات بشر است و اصطلاحات مرتبط با حكم و تشريع (بلكه مجموعه خطابات شرعى) كاشف از حكم است. به عبارت ديگر احكام توسّط خطابات ابراز و كشف مىشود. [١]
مراحل تشريع حكم: اقتضا، انشا، فعليّت و تنجّز
حكم شرعى، به عنوان يك قرارداد در اوّلين تقسيمبندى، داراى چهار مرحله است. [٢]
١. مرحله اقتضا كه عبارت است از مرحله وجود ملاك براى حكم يعنى زمينه جعل. [٣]
٢. مرحله انشا كه در حقيقت مرحله شكلگيرى، وضع و جعل قانون است.
٣. مرحله فعليّت حكم كه مرحله مسئوليتآفرينى است، و با اعلام آن تحقّق مىيابد.
٤. مرحله تنجز، كه همان مرحله قطعى شدن حكم است كه پس از آن، علم بدان حاصل مىگردد و راه هر گونه عذرى را بر مكلّف مىبندد.
در مجموع مراحل مختلف حكم آثار گوناگونى دارد كه فشرده آن به اين ترتيب است.
مرحله انشا داراى مسئوليت نيست و زمينهاى براى امتثال امر وجود ندارد.
مرحله فعليّت زمينه امتثال امر دارد، كه با تحقّق شرايط مسئوليت آفرين است. [٤]
مرحله تنجّز مرحله اجتماع شرايط براى بعث و تكليف قطعى است.
حكم تكليفى و وضعى
١. حكم تكليفى:
آن است كه به انگيزه وادار ساختن، يا نهى كردن، يا مجاز شمردن براى مكلّف از سوى خداوند قرار داده مىشود. حكم تكليفى مباشرةً و بدون واسطه به افعال بندگان تعلّق مىگيرد [٥] و مربوط به جنبههاى مختلف زندگى بشر اعمّ از اجتماعى، عبادى، خانوادگى يا ... مىشود. [٦]
٢. حكم وضعى:
هر حكمى كه جدا از احكام پنجگانه تكليفى باشد، حكم وضعى است. [٧] در عين
[١]. المعالم الجديدة، ص ١٠١- ٩٩.
[٢]. كفاية الاصول، ج ٢، ص ٢٧٨ و ٥١.
[٣]. اصطلاحات الأصول، آية اللَّه مشكينى، ص ١٢٢.
[٤]. كفاية الاصول، ج ٢، ص ٢٧٨.
[٥]. منية الطالب، ج ١، ص ١٠٦.
[٦]. دروس فى علم الاصول (الحلقة الاولى)، ص ٦٦- ٦٥.
[٧]. اجود التقريرات، ج ٢، ص ٣٨٣.