پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٠ - نكته كفاف و عفاف برتر از هر چيز است

اصولا كسى كه به حدّ لازم زندگى قانع باشد به پرهيزگارى و عفاف و پاكى از گناه آراسته خواهد شد، در غير اين صورت غالبا آلوده گناه مى‌شود على عليه السّلام مى‌فرمايد:

«من اقتنع بالكفاف ادّاه الى العفاف»، «كسى كه به مقدار كفايت قانع شود او را به سوى عفّت و پاكى هدايت مى‌كند!» [١] اضافه بر اين قناعت به مقدار لازم براى زندگى علاوه بر جنبه‌هاى معنوى و اخلاقى، سبب آرامش روح و جان آدمى در همين دنياست، در يكى از كلمات قصار مولى على عليه السّلام در نهج البلاغة آمده است: «و من اقتصر على بلغة الكفاف فقد انتظم الرّاحة و تبوّأ خفض الدّعة»، «آن كس كه به مقدار نياز اكتفا كند به آسايش و راحتى دست يافته و در آرامش مسكن مى‌گزيند!» [٢] افراد حريص و افزون طلب به انسانهاى بسيار فربهى مى‌مانند كه در هر وعده غذا چندين برابر ديگران مى‌خورند، و اين نتيجه‌اى جز اين كه بار سنگينى از گوشتهاى اضافى بر آنها تحميل شود كه قدرت حركت را از آنها بگيرد ندارد حتى براى چند قدم راه رفتن به نفس نفس مى‌افتند، نه از سلامت برخوردارند و نه از آسايش و آرامش! اين مقال را با حديثى از امام زين العابدين عليه السّلام پايان مى‌دهيم، مى‌فرمايد: «پيغمبر اكرم در بيابانى از كنار ساربانى كه مشغول چراى شترهايش بود گذشت از او مقدارى آب (يا شير) خواست. آن مرد كه مى‌خواست طفره برود گفت: آنچه در پستانهاى اين شترهاست صبحانه قبيله است، و آنچه در ظرفهاست شام قبيله! پيغمبر عرض كرد: خداوندا! مال و فرزندانش را افزون كن! از آنجا گذشت و به چوپانى رسيد همين درخواست را از او كرد، چوپان آنچه در پستان گوسفندان بود دوشيد، و آنچه در ظرف داشت نيز بر آن ريخت (و با خوشحالى) خدمت رسول اللّه فرستاد و گوسفندى هم به عنوان هديه بر آن افزود و عرضه داشت: اين چيزى است كه نزد ما حاضر بود و اگر دوست داشته باشى باز بر آن بيفزايم؟! پيغمبر در حق او دعا كرد و

[١] غرر الحكم، حديث ٢٨٦.

[٢]- نهج البلاغة، جمله ٣٧١.