پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٢ - شرح و تفسير رحمت بىپايان خدا

مى‌فرمايد: «وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْ‌ءٍ» [١] «رحمت من همه موجودات را فرا گرفته است». و نيز از زبان يعقوب پيامبر خدا مى‌فرمايد: «لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ» [٢] «از رحمت خدا مأيوس نشويد كه تنها كافران از رحمت خدا مأيوس مى‌شوند». از زبان پيامبر بزرگ ابراهيم نقل مى‌كند «وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ» [٣] «چه كسى از رحمت پروردگارش مأيوس مى‌شود جز گمراهان؟!» بنا بر اين انسان در هر شرايطى باشد و هر قدر آلوده به گناه گردد باز بايد به سوى خدا برگردد، و از رحمتش مأيوس نباشد كه اين يأس كفر و ضلالت و بزرگترين گناهان است.

و در جمله دوم مى‌فرمايد: «و هيچ جا و هيچ كس از نعمتهايش خالى نيست» (و لا مخلوّ من نعمته).

همان گونه كه در قرآن آمده: «أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً» [٤]، «آيا نديديد كه خداوند آنچه در آسمانها و زمين است مسخر شما كرده، و نعمتهاى آشكار و پنهان خود را به طور گسترده بر شما ارزانى داشته است؟! و براى تكميل اين سخن در جمله سوم اضافه مى‌كند «و از مغفرت و آمرزش او كسى نوميد نمى‌گردد». (و لا مأيوس من مغفرته).

چرا كه خودش فرموده: «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» [٥]، بگو اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‌ايد! از رحمت خدا نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى‌آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است».

اين جمله‌هاى تكان دهنده كه با انواع لطف و عنايت الهى همراه است چنان‌

[١] سوره اعراف، آيه ١٥٦.

[٢] سوره يوسف، آيه ٨٧.

[٣] سوره حجر، آيه ٥٦.

[٤] سوره لقمان، آيه ٢٠.

[٥] سوره زمر، آيه ٥٣.