پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨ - خطبه در يك نگاه

زيانكار است! وجود اين دو حزب، مخصوص زمان نزول قرآن و عصر پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نبوده، بلكه در هر عصر و زمانى، به اشكال مختلف ظاهر مى‌شوند و به گفته شاعر، اين آب شيرين و شور تا نفخ صور ادامه دارد. اگر نگاهى به جهان امروز بيفكنيم، بروشنى مى‌بينيم كه اين دو حزب، در برابر هم صف آرايى كرده‌اند و همه جا، حزب شيطان، با تكيه بر قدرت و زور و ثروت و نقشه‌هاى شوم خود، به پاشيدن تخم ظلم و جور و فساد مشغول است و حزب اللّه نيز با تكيه بر ارزش‌هاى الهى، حتّى در مواردى ظاهرا با دست خالى، در برابر آنها ايستادگى مى‌كند.

حزب شيطان، هميشه در انتظار فرصت‌هاى مناسب است. و يكى از فرصت‌هاى مناسب براى آنها هنگام نقل و انتقال حكومت‌ها و پديد آمدن انقلاب‌ها و تحوّل‌ها است. نمونه روشنى از اين فرصت طلبى، آغاز حكومت على عليه السّلام بود. بازماندگان جنود جاهلى كه در عصر عثمان جان گرفته بودند، دست به دست هم دادند تا در برابر بنده خالص و فرزند راستين اسلام، على عليه السّلام بپاخيزند و آتش ظلم و فساد را كه مى‌رفت با حكومت آن حضرت خاموش شود، برافروزند و به گفته مولا عليه السّلام جور و ستم را به وطنش باز گردانند و باطل را به اصل و ريشه‌اش برسانند.

امام عليه السّلام در اين لحظات حسّاس از حكومت خود، به مردم با ايمان هشدار مى‌دهد كه مراقب باشند تا در دام لشكر شيطان نيفتند و فريب توطئه‌هاى آنها را نخورند.

ضمنا، از تعبير بالا استفاده مى‌شود كه ظلم و جور هم وطنى دارد و باطل، ريشه و اساسى. آرى! چنين است. وطن جور و ظلم، همان جا است كه لشكر شيطان زندگى مى‌كند و اساس و اصل باطل، همان اصولى است كه حزب شيطان بدان پاى‌بند است.