پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - ٢- دين به دنيا فروشان!

مورّخان، از كار خود سخت پشيمان بود، ولى بدبختانه راهى براى بازگشت وجود نداشت.

قرآن مجيد، در آيات بسيارى، اين موضوع را به عنوان يكى از عوامل عمده انحراف، مخصوصا، براى عالمان دنيا پرست ذكر كرده است. از جمله در مورد گروهى از عالمان بنى اسرائيل- كه قبل از ظهور اسلام، پيشگويى‌هاى تورات را در باره اين پيامبر بزرگ آشكارا بيان مى‌كردند و نشانه‌هاى او را كه در كتاب آسمانى‌شان بود بر مى‌شمردند، امّا هنگامى كه آن حضرت ظهور كرد و منافع مادّى آنان به خطر افتاد سعى در اخفا يا تحريف آن كردند- اين معنا را، با صراحت، بيان مى‌كند و در آيه ١٨٧ آل عمران مى‌فرمايد: « «وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ»، به خاطر بياوريد هنگامى را كه خدا از كسانى كه كتاب (آسمانى) به آنها داده شده، پيمان گرفت كه آن را براى مردم آشكار سازيد و كتمان نكنيد، ولى آنها، آن را پشت سرافكندند و به بهاى اندكى فروختند و چه بد متاعى در برابر آن خريدارى مى‌كنند.» روشن است كه قرآن، آنها را به خاطر بهاى اندك ملامت نمى‌كند، بلكه منظور اين است كه متاع مادّى- هر چند برترين مقام و مهم‌ترين مال باشد- در برابر آن، اندك است: « «فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ»، متاع زندگى دنيا، در برابر آخرت (و ارزش‌هاى معنوى)، جز اندكى بيش نيست». [١] به طور كلّى، تمام كسانى كه اطاعت مخلوق را بر رضاى خالق مقدم مى‌دارند و منافع نامشروع را بر اطاعت خدا مقدم مى‌شمرند و براى نيل به مقتضاى هواى نفس، حكم خدا را زير پا مى‌گذارند، در زمره دين به دنيا فروشانند. تنها كسانى كه در هر كار و در هر چيز رضاى خدا را مى‌طلبند و تمام خواسته‌هاى نفس را تحت الشعاع‌

[١] سوره توبه، آيه ٣٨.