پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٥ - شرح و تفسير ستايش چنين خداوندى را سزا است

بخش اول‌

الحمد للّه كلّما وقب ليل و غسق، و الحمد للّه كلّما لاح نجم و خفق، و الحمد للّه غير مفقود الإنعام، و لا مكافإ الإفضال.

ترجمه‌

ستايش مخصوص خداوند است، هر زمان شب فرا رسد و پرده ظلمت فرو افتد، و ستايش از آن پروردگار است هر زمان كه ستاره‌اى طلوع و غروب كند، و حمد ويژه خداوند است كه نعمتش هرگز پايان نمى‌پذيرد، و بخششهاى او را جبران نتوان كرد.

شرح و تفسير ستايش چنين خداوندى را سزا است‌

! در بخش نخستين اين خطبه امام عليه السّلام با تعبيرات تازه و پر معنايى، به حمد و ثناى الهى مى‌پردازد، و به نكات جديدى اشاره كرده مى‌فرمايد: «ستايش مخصوص خداوند است هر زمان كه شب فرا رسد و پرده ظلمت فرو افتد، و ستايش از آن پروردگار است هر زمان كه ستاره‌اى طلوع و غروب كند» (الحمد للّه كلّما وقب‌ [١]

[١] «وقب» از ماده وقب گودال يا فرو رفتگى در كوه يا زمين است، و هنگامى كه چيزى داخل گودالى شود يا در تاريكى فرو رود، از آن تعبير به «وقب» مى‌كنند، به همين جهت تعبير بالا براى وارد شدن شب به كار رفته است.