پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٢ - شرح و تفسير
چرخهاى اقتصادى از كار مىافتد، و همه در گرداب ضرر و زيان فرو مىروند. روى همين جهت بسيارى از افراد بىايمان و بىبند و بار براى حفظ منافع دراز مدّت خود سعى مىكنند اصل امانت و احترام به قرارداد را در معاملات خود حاكم كنند، مخصوصا در برنامههاى اقتصادى در دنياى امروز از سوى شركتهاى مهم بيگانه اين اصل رعايت مىشود، تا با جلب اعتماد ديگران بتوانند منافع سرشار خود را تضمين كنند! به همين دليل در روايات اسلامى آمده است: «الأمانة تجلب الغنى و الخيانة تجلب الفقر، امانت غنا و بىنيازى مىآورد و خيانت سرچشمه فقر است». [١] درست است كه امانت و وفا دو مفهوم جداگانهاند، ولى با توجّه به رابطه نزديكى در ميان اين دو است مىتوان موقعيت يكى را از ديگرى استفاده كرد، به همين دليل در حديثى از امام امير المؤمنين آمده است كه فرمود: «الامانة و الوفاء صدق الافعال». [٢] يكى از ياران امام صادق عليه السّلام به نام عبد الرحمن بن سيّابه مىگويد: «هنگامى كه پدرم از دنيا رفت، وضع من بسيار در هم پيچيد، بعضى از دوستان پدرم به من كمك كردند تا سر و سامان مختصرى به زندگيم بدهم، سپس به حج مشرّف شدم و به خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم، فرمود: مىخواهم نصيحتى به تو كنم، عرض كردم فدايت شوم آماده پذيرشم، فرمود: «عليك بصدق الحديث و اداء الأمانة تشرك النّاس فى اموالهم هكذا- و جمع بين اصابعه- قال فحفظت ذلك عنه، فزكّيت ثلاثمأة الف درهم، بر تو باد به راستگويى و اداى امانت تا اين گونه شريك اموال مردم شوى (امام اين جمله را فرمود) و انگشتانش را به يكديگر جمع كرد و در هم فرو برد (اشاره به اين كه به اين صورت در اموال مردم شريك خواهى بود) من اين سخن را حفظ كردم و به آن عمل كردم چيزى نگذشت كه زكات مال من
[١] بحار الانوار، جلد ٧٢، صفحه ١١٤.
[٢] غرر الحكم، حديث ٢٠٨٣.