پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣ - ترجمه

بخش دوم‌

دعوتكم إلى نصر إخوانكم فجرجرتم جرجرة الجمل‌ [١] الأسرّ [٢]، و تثاقلتم تثاقل النّضو [٣] الأدبر [٤] ثمّ خرج إليّ منكم جنيد [٥] متذائب‌ [٦] ضعيف‌ «كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ»

ترجمه‌

من شما را به يارى برادرانتان- كه در چنگال دشمن گرفتار شده‌اند- فرا خواندم ولى شما همانند شترى كه از درد سينه بنالد، آه و ناله سر داديد و يا همانند حيوان لاغرى كه پشتش زخم باشد، كندى كرديد! سپس گروه اندكى به سوى من آمدند، گروهى مضطرب و وحشت زده و ناتوان، كه گويى آنها را به سوى مرگ مى‌برند در حالى كه آن را با چشم خود نظاره مى‌كنند.

[١] «جرجرة» در اصل به معناى «صدايى كه در گلوى شتر رفت و آمد مى‌كند» و بعضى گفته‌اند از مادّه «جرر» به معناى «كشيدن» است و چون تكرار مى‌شود، جرجر گفته مى‌شود.

[٢] «أسرّ» از مادّه «سرر» به معناى «بيمارى مخصوصى كه در اطراف ناف شتر پيدا مى‌شود» است و بعضى گفته‌اند كه دردى است در ناحيه سينه شتر.

[٣] «نضو» از مادّه «نضو» در اصل به معناى «باريك و لاغر يا برهنه شدن» است. «نضو» در خطبه به معناى «حيوان لاغر» است كه گاه به خاطر همين وصف پشت او بر اثر ساييده شدن، زخم مى‌شود و «أدبر» بر او اطلاق مى‌گردد.

[٤] «أدبر» از مادّه «دبر» به معناى «زخم و جراحتى كه در پشت حيوان به خاطر فشار زين يا پالان يا جهاز پيدا مى‌شود» است. بنا بر اين ادبر به معناى حيوانى است كه مبتلا به چنين جراحتى شده است.

[٥] «جنيد»، اسم مصغّر است از واژه جند و به معناى «لشكر كوچك» است.

[٦] «متذائب»، چنانكه در متن آمده، به معناى «مضطرب و پريشان»، است.