پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٨ - من نخستين مسلمانم

«اينها مسائلى است كه پيغمبر اكرم به من خبر داده است».

از جمله پيكار با اهل جمل و صفين و نهروان بود و از آنجا كه بعضى از افراد ضعيف الايمان و بى‌خبر گاه در صحّت نقل امام از پيغمبر اكرم ترديد مى‌كردند، امام در پاسخ به آنها مى‌فرمايد: «آيا گمان مى‌كنيد كه ممكن است من بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دروغ ببندم (و ممكن است اخبار غيبى و پيشگويى‌هايى را كه از آن حضرت نقل مى‌كنم، خلاف واقع باشد)؟

به خدا سوگند! من نخستين كسى هستم كه او را تصديق كردم، بنا بر اين نخستين كسى نخواهم بود كه او را تكذيب مى‌كند، «أ تراني أكذب على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم؟ و اللّه لأنا أوّل من صدّقه! فلا أكون أوّل من كذب عليه».

آن روز كه همه با او مخالف بودند و حضرتش را تكذيب مى‌كردند، من سخنش را تصديق كردم و به صدق كلامش يقين داشتم و نخستين فردى از مردان بودم كه به او ايمان آوردم و هر چه داشتم در طبق اخلاص گذاشتم و تقديم او كردم. در جنگها سپر او بودم و در تمام حوادث سخت و سنگين سر بر فرمانش داشتم.

آيا با اين حال ممكن است كه از مسير او منحرف شوم يا سخنى را به دروغ بر او ببندم؟ محال است، محال! احتمال ديگرى در تفسير اين جمله وجود دارد و آن اين كه، امام مى‌فرمايد: اگر من با خلفا بيعت كردم، نه به خاطر اين بود كه آنها را سزاوارتر مى‌دانستم، بلكه به خاطر دستور پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى جلوگيرى از بروز اختلاف و تفرقه در ميان مسلمانان بود. آيا فكر مى‌كنيد كه من اين سخن را به دروغ بر پيغمبر بسته‌ام و يا فكر كنيد من دستور او را پشت سر بيندازم؟! بنا بر اين من با خلفا بيعت كردم و از احقاق حقّ خود موقّتا صرف نظر كردم تا از فرمان آن حضرت اطاعت كنم.

اين تفسير با جمله‌هاى بعد سازگارى بيشترى دارد و به همين دليل مناسبتر به نظر مى‌رسد.