پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - من پرده باطل را مىشكافم!

و به اين ترتيب هم به پيروزى معنوى دست يافتند و هم به قدرت و نعمت‌هاى مادّى و اينها همه از بركت قيام پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نزول قرآن مجيد بود.

تعبير به «محلّتهم» اشاره به جايگاه شايسته‌اى است كه مى‌بايد انسان با فضيلت، به آن برسد و تعبير به «منجاتهم» اشاره به نقطه نجاتى است كه هيچ گونه جاى خوف و وحشت در آن نيست و نجات و رستگارى را تضمين مى‌كند.

و تعبير به «استقامت قناتهم» با توجه به اين كه، «استقامت» به معناى راستى و پابرجايى، و «قناة» به معناى «نيزه» است، اشاره به قوّت و قدرت و پيروزى و غلبه بر دشمنان است.

بعضى از شارحان نهج البلاغه، استقامت را در اينجا، اشاره به صاف بودن نيزه‌ها كه كنايه‌اى است از انتظام امور و نظم حكومت و دولت و جامعه و قوّت و قدرت، دانسته‌اند، ولى با توجه به اين كه نيزه معمولا راست و مستقيم است و اگر كج شود مى‌شكند و قابل راست كردن نيست (زيرا آن را از چوب مى‌ساختند نه از فلزات) ممكن است اين تعبير اشاره به آرامش و اطمينان خاطر باشد، چرا كه سربازان در هنگام آرامش پاى نيزه‌هاى خود را در زمين فرو مى‌كردند و به صورت صاف و مستقيم باقى مى‌ماند و اين نشان مى‌داد كه آنها از حمله دشمن در امانند و خيالشان راحت است.

تعبير به‌ «اطمأنّت صفاتهم» با توجه به اين كه «صفات» به معناى سنگ صاف و بزرگ و محكم است، اشاره به اين نكته است كه در پرتو ظهور اسلام و قيام رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جايگاه آنها محكم و مطمئن و جاى پايشان در زندگى فردى و اجتماعى مستقر و ثابت گرديد. در بيابان‌هايى كه عرب رفت و آمد داشت، غالبا شن‌هائى نرم و متحرك بود و عبور از آنها، حتّى ايستادن روى آنها، خالى از لغزش و اضطراب و اشكال نبود، ولى هنگامى كه روى سنگ‌هاى بزرگ و محكم و صاف قرار مى‌گرفتند، هم نشست و برخاستشان آسان بود و هم راه رفتنشان.

سپس امام عليه السّلام در ادامه اين سخن مى‌افزايد: به خدا سوگند! من به دنبال اين‌