پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - عرب در عصر جاهليت

شده است و در هيچ مورد، به تنهايى تكيه بر عنوان بشير (بشارت دهنده) ديده نمى‌شود.

در قوانين دنياى امروز نيز ضامن اجرا، هميشه، نوعى مجازات و كيفر است و بسيار كم، از مسائل تشويقى به عنوان ضامن اجرا استفاده مى‌شود. به هر حال، هدف نهايى از انذار، احساس مسئوليت در برابر وظايف و تكاليفى است كه بر عهده انسان قرار دارد.

اين نكته را نبايد فراموش كرد كه نذير بودن پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى تمام مردم جهان است و اين، به خوبى نشان مى‌دهد كه دين اسلام، دين جهانى و جاودانى است چرا كه «عالمين» مفهوم گسترده‌اى دارد كه همه افراد بشر را، در هر مكان و هر زمان، شامل مى‌شود.

تعبير «أمينا على التّنزيل»، اشاره ضمنى به مقام عصمت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دارد كه او، امانت كتاب الهى را به خوبى حفظ مى‌كند و بدون كمترين تغيير، به تمام مردم عالم مى‌رساند.

حضرت، سپس به شرح حال عرب، در زمان جاهليت، ضمن ده جمله كوتاه و پر معنا- كه اشاره به چهار محور مى‌كند- پرداخته، چنين مى‌فرمايد:

«اين، در حالى بود كه شما جمعيّت عرب، بدترين دين و آئين را داشتيد، (و أنتم- معشر العرب!- على شرّ دين) چه آئينى بدتر از بت پرستى؟ انسان عاقل و هوشيار، قطعه سنگ و يا چوبى را با دست خود بتراشد و در برابر آن سجده كند و مقدرات خود را به دست او بداند و در مشكلات و گرفتارى‌ها به آن پناه برد؟ يا بت‌هايى از خرما بسازد و در برابر آن سجده كند و سپس در قحط سالى، آن را بخورد؟! اضافه بر اين انحراف بزرگ، آئين آنها، مملوّ از خرافات و عقايد احمقانه و دور از منطق بود كه در كتاب‌هاى تاريخ عرب جاهلى، مشروحا آمده و در بحث نكات، اشاره‌اى به آن خواهد شد. اين، در بعد عقايد و افكار.