پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠١ - نكته بنو فراس بن غنم كيانند؟

مى‌خواست به زمين سقوط كند، ولى نيزه خود را به زمين زد و بر آن تكيه كرد و تا مدّتى بر بالاى مركب بى‌حركت ماند و به زنان و كودكان اشاره كرد كه هر چه سريع‌تر خود را به قبيله برسانند. بنى سليم كه از شجاعت او در هراس بودند، به گمان اين كه هنوز زنده است، نزديك نيامدند. كم كم از عدم تحرّك او، نسبت به حيات وى، ظنين شدند. يكى از آنان، تيرى به اسب او پرتاب كرد، اسب به زمين افتاد و معلوم شد كه مدتى قبل از آن، جان داده است، ولى اين، در حالى بود كه زنان و كودكان، خود را به قبيله رسانده بودند و از اسارت دشمنان، جان سالم به در برده بودند. [١] در كتاب بلوغ الادب، نيز آمده است كه هر نفر از شجاعان اين قبيله، با ده نفر از مردان شجاع قبايل ديگر، برابرى داشته است و آنها شجاع‌ترين قبايل عرب محسوب مى‌شدند. [٢] جالب اين كه سربازان امام عليه السّلام در كوفه، بالغ بر ده‌ها هزار نفر، بلكه به روايتى، يك صد هزار نفر [٣] بودند ولى امام عليه السّلام آرزو مى‌كند همه آنها، تبديل به يك هزار نفر از شجاعان قبيله بنى فراس شوند و اين نشان مى‌دهد كه تا چه حدّ، لشكر كوفه، بى‌استقامت و بى‌كفايت بودند و تا چه حدّ، مردان قبيله بنى فراس، شجاع و پر استقامت. آنها، علاوه بر شجاعت ذاتى، در سايه ايمان به اسلام، شجاعت بيشترى يافتند.

همان گونه كه قرآن مى‌گويد: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» [٤].

چه بسيار گروه‌هايى كه به فرمان خدا، بر گروه‌هاى عظيمى پيروز شدند.

[١] شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، جلد ١، صفحه ٣٤١.

[٢] بلوغ الادب، جلد ٢، صفحه ١٢٥.

[٣] همان مأخذ.

[٤] سوره بقره، آيه شريفه ٢٤٩.