پس از اين نيز خواهيم گفت) آن است كه براى ارائه ديدگاه خود ، از واژگان احاديث در عنوان باب استفاده كنند ، ولى به هر روى ، آنچه در عنوان باب آمده ، ديدگاه خود نويسنده است و نه صرفا اشاره اى به واژگان حديث يا قرار دادن جمله اى كه نشان از آغاز باب جديد باشد. نمونه هايى نيز كه ايشان براى اثبات ديدگاه خود از عناوين ابواب آورده اند ، همگى در شمار دسته اوّل عناوين ابواب اند و نمى توانند اثبات كننده سخن ايشان باشند ؛ زيرا گفتيم كه سخن بر سر عناوين دسته سوم است و رسالت عناوين دسته اوّل ، اساسا چيز ديگرى است. خواستِ كلينى از اين گونه عناوين ، تنها بيان موضوع براى احاديث آن باب است ؛ ولى در دسته سوم ، وضعيتْ كاملاً متفاوت است. پس عناوين دسته اوّل ، تخصّصا از موضوع بحث ما بيرون اند.

مقايسه اى كوتاه ميان تبويب «الكافى» و «كتاب من لا يحضره الفقيه»

كتاب من لا يحضره الفقيه ، از نظر زمانى ، دومين كتاب از كتاب هاى چهارگانه است كه فقه شيعه ، بر پايه آنها استوار است. در اين جا شايسته است براى تبيين امتيازهاى تبويب الكافى ، مقايسه اى ميان آن با تبويب كتاب من لا يحضره الفقيه ، پيش ديد نهيم. البته طبيعى است كه در اين جا به جهت محدوديت اين نوشتار ، به مهم ترين نكته ها مى پردازيم و بررسى تفصيلى را به فرصتى ديگر وا مى گذاريم.

١ . عناوين كتاب ها و باب هاى الكافى ، تفصيلى تر و جزئى تر است

يكى از نكته هايى كه با اندك دقت و مقايسه ميان تبويب اين دو كتاب به دست مى آيد ، آن است كه عناوين كتاب ها و باب ها در الكافى ، بيشتر، تفصيلى تر و جزئى تر از كتاب من لا يحضره الفقيه است. كتاب هايى در الكافى ديده مى شوند كه در كتاب من لا يحضره الفقيه نيست . براى نمونه مى توان از «كتاب الأطعمة»، «كتاب الأشربة» و «كتاب الأنبذة» نام بُرد .