١ . ثور بن زيد ديلى مدنى ؛ ٢ . ثور بن يزيد حمصى ؛ ٣ . حسان بن عطيه محاربى ؛ ٤ . حسن بن ذكوان ؛ ٥ . داوود بن حصين ؛ ٦ . زكريا بن اسحاق ؛ ٧ . سالم بن عجلان ؛ ٨ . سلام بن مسكين ازدى ابو روح بصرى ؛ ٩ . سيف بن سليمان مكّى ؛ ١٠ . شبل بن عباد مكّى ؛ ١١ . شريك بن عبد اللّه بن ابى نمر ؛ ١٢ . عبد اللّه بن عمرو ابو معمر ؛ ١٣ . عبد اللّه بن ابى لبيد مدنى ؛ ١٤ . عبد اللّه بن ابى نجيح مكى ؛ ١٥ . عبد الاعلى بن عبدالاعلى بصرى ، ١٦ . عبد الوارث بن سعيد تنورى ؛ ١٧. عطاء بن ابى ميمون ؛ ١٨ . عمر بن ابى زائده ؛ ١٩ . عمران بن مسلم قيصر ؛ ٢٠ . عمير بن هانئ دمشقى ؛ ٢١ . عوف اعرابى بصرى ؛ ٢٢ . قتادة بن دعامه ؛ ٢٣ . كهمس بن منهال ؛ ٢٤ . محمّد بن سواء بصرى ؛ ٢٥ . هارون بن موسى اعور نحوى ؛ ٢٦ . هشام بن عبد اللّه دستوائى ؛ ٢٧ . وهب بن منبه يمانى ؛ ٢٨ . يحيى بن حمزه حضرمى . [٢]

د . شيعه [٣]

١ . اسماعيل بن ابان ؛ ٢ . جرير بن عبد الحميد ؛ ٣ . خالد بن مخلد قطوانى؛ ٤ . سعيد بن فيروز ابو البخترى ؛ ٥ . سعيد بن عمرو بن اشوع ؛ ٦ . سعيد بن كثير بن عفير ؛ ٧ . عباد بن عوام ؛ ٨ . عبد اللّه بن عيسى بن عبد الرحمان بن ابى ليلى ؛ ٩ . عبدالرزّاق بن

[١] در احاديث ، قدريه ، از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام ، سختْ مورد مذمّت قرار گرفته اند و آنان را مجوس امّت خوانده اند ؛ از سوى ديگر ، در همين احاديث ، قدريه بر دو گروه مختلف ، اطلاق شده است : الف . گاه به معتقدان به قضا و قدر الهى در افعال انسان ؛ ب . گاه به منكران قضا و قدر الهى در افعال انسان ، يا قائلين به قدرت و اختيار مطلق انسان در افعالش . در كتاب هاى مذاهب و فرق ، منظور ، همين معناى دوم است (آشنايى با فرق و مذاهب اسلامى ، ص ٤٢) .[٢] هدى السارى : مقدمة فتح البارى فى شرح صحيح البخارى ، ص ٦٤٧ ـ ٦٤٨ .[٣] ابن حجر در تعريف تشيّع مى گويد : «والتشيّع محبّة على وتقديمه على الصحابة فمن قدمه على أبى بكر وعمر فهو غال فى تشيعه ، ويطلق عليه رافضى وإلّا فشيعى فإن انضاف إلى ذلك السب أو التصريح بالبغض فغال فى الرفض وإن اعتقد الرجعة إلى الدنيا فأشدّ فى الغلو» (همان ، ص ٦٤٦) .