كوفى (از دانشمندان زيدى قرن چهارم) [١] اين احاديث را نقل كرده اند. سيد هاشم بحرانى، از علماى شيعه نيز در تفسير خود، ٢٥ روايت را در اين زمينه ، گردآورده است [٢] كه در هفده حديث، اين تعبير ، به امام على عليه السلام و هفت روايت ، به همه معصومان عليهم السلام تفسير شده است. ج. آيه ٣٢ سوره فاطر : «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَ مِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سَابِق بِالْخَيْرَ تِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَ لِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ؛ ما اين كتاب را به كسانى كه از بندگانمان برگزيديم، به ارث داديم. پس، از ايشان كسانى اند كه به خود ستم كردند و كسانى كه ميانه رو هستند و كسانى كه به اذن خدا در خيراتْ پيشى مى گيرند و آن، فضل بزرگى [از سوىِ خدا] است » . در مصادر شيعه و اهل سنّت ، رواياتى متعدّد به چشم مى خورند كه دلالت مى كنند كه مراد از وارثان كتاب در اين آيه ، تنها ، ائمه معصومند. [٣] د. آيه ٤٣ و ٤٤ سوره نحل: «وَ مَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَا رِجَالًا نُّوحِى إِلَيْهِمْ فَسْئلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ * بِالْبَيِّنَاتِ وَ الزُّبُرِ ؛ و پيش از تو، انبيايى نفرستاديم ، جز مردانى كه به آنان وحى كرديم . پس ، از اهل ذكر بپرسيد اگر نمى دانيد * دليل هاى آشكار ( معجزات ) و كتاب ها...» . ابن جرير طبرى نيز همين تفسير را از امام على عليه السلام و امام باقر عليه السلام نقل كرده كه در اين احاديث مى گويند : «نحن اهل الذكر ؛ [٤] ماييم اهل ذكر» .

[١] المناقب للكوفى ، ج ١، ص ٢١٧، ح ١١٥ .[٢] البرهان ، سيد هاشم بحرانى ، ج ٢، ص ٣٠٢ به بعد .[٣] ر. ك : تفسير العيّاشى، ج ٣، ص ١٥، ح ٢٤٠٣ و ص ٧٩، ح ٢٥٩٦؛ بصائر الدرجات، جزء ١، باب ٢١، ح ١ ـ ٥؛ المناقب لابن شهر آشوب، ج ٤، ص ١٣؛ المناقب لابن مردويه، ص ٣١١، ح ٥١٠ و ٥١١؛ شواهد التنزيل، ج ٢، ص ١٥٥، ح ٧٨٢ .[٤] جامع البيان، ج ٨ ، ص ١٠٩ و ج ١٠، ص ٥ .