قرآن كريم ، در سوره بقره ، فقط يك بار عبارت «وَ مِنَ النَّاسِ» را ذكر مى كند . اگر ما به ظاهر عبارت هم اكتفا كنيم ، اينها در سوره توبه ، چندين برابر مى شود . در آيه ٤٩ اين سوره آمده است : «وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ائْذَن لِّى وَلَا تَفْتِنِّى أَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَة بِالْكَـفِرِينَ » . در آيه ٥٨ سوره توبه نيز آمده است : «وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِى الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ يُعْطَوْاْ مِنْهَآ إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ » . و در آيه ٦١ اين سوره مى خوانيم : «وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِىَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ » . همچنين ، در آيه ٧٥ آن ، آمده است : «وَمِنْهُم مَّنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ ءَاتَانَا مِن فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ » . آيا با وجود اين آيات ، جناب آقاى خالدى ، همچنان معتقد است كه اصحاب پيامبر خدا ، همه در يك سطح قرار داشتند و همه آنها از مؤمنان راستين بودند ؟ آيا همه آنها در پىِ شنيدن درست سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و نقلِ درست آن بودند ؟ اين طوايف چهارگانه ، پس از رحلت پيامبر خدا ، كجا رفتند ؟ گر چه به يك معنا ، درست است كه «وَ لَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَا خَسَارًا » [١] ولى اگر اينها با پيام و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله مخالف بودند ، چگونه پس از پيامبر خدا ، انسان هاى شايسته اى گرديدند ؟! و امّا مهم تر از آنچه ذكر شد ، در سوره توبه ، آيه اى ديگر هم در باره اهل نفاق آمده است كه بسيار بيشتر از اينها جاى تأمل دارد و معلوم نيست كه جناب خالدى ، چه

[١] سوره بقره ، آيه ١٤ .[٢] سوره آل عمران ، آيه ١٦٧ .[٣] سوره حشر ، آيه ١١ .[٤] سوره احزاب ، آيه ١١ ـ ١٣ .[٥] سوره منافقون ، آيه ٨ .[٦] سوره منافقون ، آيه ١ .[٧] سوره فتح ، آيه ١١ ـ ١٢ .[٨] سوره اسراء ، آيه ٨٢ .[٩] الموضوعات ، ج ١ ، ص ٥٦ .[١٠] همان ، ص ٥٦ .[١١] سوره انبيا ، آيه ١٠٤ .[١٢] صحيح البخارى ، ج ٤ ، ص ١١٠ و ج ٥ ، ص ١٩١ و ج ٧ ، ص ١٩٥ ؛ صحيح مسلم ، ج ٧ ، ص ٦٨ و ٧١ ؛ مسند ابن حنبل ، ج ٣ ، ص ٢٨١ ؛ كنز العمّال ، ح ٣٩١٣١ ، ٣٩١٨٤ ، ٣١١١٣ ، ٣٩١٨٥ ، ٣٩١٩٥ ، ٣٩١٣٨ ، ٣٩١٩٠ ، ٣٩١٢٥ ، ١٨٩٢٩ ، ٣٦١٧٤ و ٣٩١٣٠ .[١٣] مجلّه تراثنا ، شماره ٨٩ ، ص ٣٥٢ (به نقل از : صحيح البخارى ، ج ٢١٧ ، ح ١٦٦ باب فى الحوض) .[١٤] التحذير من البدع ، ص ٢٧ ـ ٢٨ . اين كتاب ، مجموعه اى شامل چهار رساله است كه با هم چاپ شده است و عناوين رساله ها عبارت اند از : ١ . و حكم الاحتمال بالوالد النبوية و غيرها ، ٢ . حكم الاحتمال بليّة الأسواد و المولع ، ٣ . حكم الاحتمال بليّة النصف من الشعبان ، ٤ . تنبيه هام على كذب الوصيّة المنسوبة للشيخ أحمد خادم الحرم النبوى الشريف . متأسّفانه ، محلّ چاپ و سال نشر ندارد . در ابتداى رساله چهارم آمده : «مِن عبد العزيز بن عبد اللّه بن باز ، إلى مَن ...» .