از آن جا كه حديث ديگرى نيز در كنار آن نيست كه آن را تفسير كند ، همه آن باب ، باايهام روبه رو مى شود. براى نمونه ، در «باب أنّهُ لا غيرة فى الحلال» تنها يك حديث آمده است و از قضا ، مرجع ضمير «كما» در آن حديث ـ كه در اصل ، به امير المؤمنين عليه السلام و حضرت فاطمه زهرا عليهاالسلامبر مى گردد ـ معلوم نيست ؛ [١] زيرا نامى از آن دو بزرگوار ، به ميان نيامده است .

د . وجود باب هاى بى عنوان

در فروع الكافى ، نزديك به ٣٦ باب بدون عنوان به چشم مى خورد. گرچه برخى از شارحان الكافى تلاش كرده اند حكمت هايى براى جداسازى اين گونه ابواب از ديگر باب ها و بايستگى اختصاص يك باب جداگانه به آنها مطرح كنند ، [٢] ولى به هر روى ، وجود باب هاى بى عنوان به خودى خود در يك كتاب حديثى ، چندان مطلوب نيست. [٣]

ه . يادآورى و اصلاح

برخى از نويسندگان ، يكى از اشكال هاى تبويب الكافى را اين دانسته اند كه كلينى در كتاب فروع ، به مسائلى پرداخته كه با احكام فقهى ارتباطى ندارند و به تاريخ يا آداب و... نزديك اند . از اين رو گفته اند بهتر بود كه كلينى اين گونه روايات را (مانند روايت هاى مربوط به داستان اصحاب فيل و يا تاريخ كعبه) در روضه الكافى كه مناسب اين موضوعات است ، مى آورد. [٤]

[١] الكافى، ج ٥، ص ٥٣٦ . نزديك به آنچه در الكافى روايت شده ، با اندك تفاوت در كشف الغمّة (ج ١، ص ٣٧٢) ضمن شرح داستان مفصّل ازدواج امير المؤمنين عليه السلام با صدّيقه طاهره آمده است.[٢] مانند علّامه مجلسى در چند جاى از مرآة العقول (ج ٢، ص ٢٢٧ و ج ٨، ص ١٠٦) .[٣] براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : الشيخ الكلينى البغدادى وكتابه الكافى، ص ٢٥٩.[٤] ر . ك : همان ، ص ٢٦٠.