صاحب نظران شيعه در برابر اخباريان ، مى پذيرد كه تمام روايات الكافى ، از صحّت و درستى برخوردار نيستند. پذيرش وجود روايات ضعيف در الكافى ـ كه گاه ممكن است تا سرحدّ جعليات پيش برود ـ ، بدين معناست كه به هر روى ، بخشى از آموزه هاى نادرست ، به نام دين وبا انتساب ظاهرى به اهل بيت عليهم السلام ، در يك جامع روايى ، راه يافته اند. نقد شجاعانه چنين رواياتى ، مآلاً جايگاه اهل بيت عليهم السلام را تقويت خواهد كرد. [١] از مصاديق بارز افراط گرايى علّامه مجلسى در پذيرش روايات ، برخورد مدافعانه از حديث «عفير» است كه پيش از آن ياد كرديم . وى سخن گفتن حيوانات را شاهدى بر صحّت اين حديث دانسته است؛ درحالى كه اين حديث ، اساساً فاقد هرگونه سند حتّى سند ضعيف است و كلينى ، آن را با تعبير «روى» نقل كرده است. جالب آن كه محشّى كتاب پس از گفتار علّامه مجلسى ، در توجيه روايت «عفير» چنين آورده است: ليس الاستبعاد فى هذه المرسلة من جهة تكلّم الحمار مع النبى صلى الله عليه و آله حتّى يجاب عنه بكلام الهود والنمل، بل الاستبعاد من جهة أنّ الحمار كيف يعرف أباه وجدّه حتّى يحدث عنهم وقال بعض الأفاضل: ولا يتعقّل معنى صحيح لهذه المرسلة تحمل عليه، و لعلّها ممّا وضعها الزنادقة استهزاء بالمحدّثين السذّج كما أنّهم وضعوا كثيراً من الأحاديث لتشويه صورة الدين ؛ والله أعلم! [٢] هشدار اخير اين محقّق ، مبنى بر احتمال بر ساختگى بودن اين حديث از سوى زنادقه براى استهزاى محدّثان ساده دل وتخريب چهره دين ، قابل تأمّل است واز اين

[١] در سايتى با عنوان «كافران عرب» ، به اين مطلب عبرت آموز برخوردم كه برپاكنندگان اين سايت ، يكى از دلايل كفر وارتداد خود را صدور روايت «ذباب» از زبان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اعلام كردند. روايتى كه در كتاب هايى مثل صحيح البخارى راه يافته است وبسيارى از صاحب نظران اهل سنّت ، بر جعلى بودن آن پاى فشرده اند .[٢] مرآة العقول ، ج ٣ ، ص ٥٢ .