صفات الفعل» نوشته است: و هو رحمه اللّه يذكر فى هذا الباب ضابطة للفرق بين صفات الفعل و صفات الذات . [١] اين ديدگاه وى استوار است و با مضمون احاديث اين باب ، هماهنگى دارد . ٦ . وى پس از «باب معانى الأسماء و اشتقاقها» ، به هنگام شرح باب بعد يعنى: «باب آخر و هو من الباب الأوّل إلّا أن فيه زيادة و هو الفرق ما بين المعانى التى تحت أسماء اللّه و أسماء المخلوقين»، و در مقام بيان هدف اين باب مى نويسد: ليرتفع الاشتراك المعنوى بينه و بينهم و ينتفى التشابه بالكليّة . [٢] پس از نگاه وى ، رسالت اين باب ، آن است كه ثابت كند حقيقت معانى نام هاى خداوند با نام هاى انسان ها ، از يكديگر يك سر جداست و هيچ همانندى اى ميان آنها نيست. يعنى اين كه خدا را سميع مى ناميم ، با شنوايى انسان ها هيچ سنخيت و همانندى اى ندارد و البته كه اين برداشت از اين باب ، درست است. ٧ . وى واژه تأويل را در عنوان «باب تأويل الصمد» ، به معناى «تفسير» ، نزديك تر مى داند تا معناى اصطلاحى آن ـ يعنى برگرداندن لفظ از معناى ظاهر به معنايى كه پنهان تر است ـ . [٣] سخن وى درست است و كلينى در اين جا تأويل را به معناى تفسير ، به كار برده است. ٨ . وى در زير عنوان «باب جوامع التوحيد» چنين آورده است: يذكر فيه أنحاء من اعتبارات ثبوتيّة و سلبيّة للردّ على الفرق المبتدعة . [٤]

[١] همان، ص ٢٦٤.[٢] همان، ج ٤، ص ٢٨.[٣] همان، ص ٦١.[٤] همان، ص ١٢٨.