نمونه ، «باب الفرق بين الرسول و النبىّ و المحدَّث» ، [١] اين گونه است. از اين عنوان مى توان دريافت كه اجمالاً ميان رسول و نبى و محدَّث ، فرقى هست ؛ ولى اين كه اين تفاوت چيست و چگونه تفسير مى شود ، ديگر از عنوان به دست نمى آيد. يا باب «حجج اللّه على خلقه» [٢] كه از آن مى توان دريافت كه خداوند بر آفريدگانْ حجّت هايى دارد ، گرچه جزئيات اين حجّت بودن ، در آن به چشم نمى خورَد. «باب التفويض إلى رسول اللّه صلى الله عليه و آله و إلى الأئمّة عليهم السلام فى أمر الدين» [٣] نيز همين گونه است. از اين عنوان مى توان فهميد كه در انديشه شيعى ، گونه اى از تفويض وجود دارد ؛ امّا اين كه معناى آن چيست و تفسير درست آن كدام است و تفاوت آن با معانى نادرست از تفويض چگونه تحليل مى شود ، در احاديث باب بدان مى پردازند. شمار اين گونه عناوين نيز در الكافى فراوان است. اين گونه عناوين ، حدّ ميانه دسته اوّل و دسته بعد هستند.

٣ . عناوين گويا و روشن

عنوان هايى كه معناى ارزشىِ صريح و روشنى درباره آن موضوع دارند ، يا آشكارا آن را مى پذيرند و اثبات مى كنند و يا به روشنى از ناروايى يا حرمت آن سخن مى گويند. براى نمونه ، بسيارى از ابواب كتاب الحجّة اين گونه اند ، مانند : «باب أنّ الأئمّة عليهم السلام هم الهداة»، [٤] «باب فرض طاعة الأئمّة عليهم السلام »، [٥] «باب أنّ القرآن يهدى الإمام»، [٦] «باب أنّ الأئمّة عليهم السلام نور اللّه عز و جل» [٧] و... . از اين عناوين ، معنايى كامل و روشن به دست

[١] همان ، ج ١، ص ٢٣١.[٢] همان، ص ٢١٨ .[٣] همان، ص٣٢٤ .[٤] همان، ص ٢٤٨.[٥] همان، ص ٢٤١.[٦] همان، ص ٢٧٤.[٧] همان، ص ٢٥٠.