مجموعه مقالات فارسي کنگره بين المللي ثقة الاسلام کليني - مجموعه مؤلفان - الصفحة ٥٤٠
وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله نباشد ، چه اتّفاقى خواهد افتاد ؟ ٦ . در سوره فتح ، آمده است : «سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ أَمْوَ لُنَا وَ أَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعَا بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرَا * بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَ الْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَ لِكَ فِى قُلُوبِكُمْ وَ ظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَ كُنتُمْ قَوْمَا بُورًا » . [١] اينان ، اصحاب باديه نشين پيامبر صلى الله عليه و آله بوده اند كه به ايشان ، دروغ مى گفته اند . آيا آنان اِبايى از دروغ بستن بر پيامبر صلى الله عليه و آله هم داشته اند ؟ و آيا اينان ، با مؤمنان راستينى كه توصيفشان در قرآن آمده ، يكسان هستند ؟ اينان ، اميد داشته اند كه مؤمنان و مسلمانان هرگز برنگردند . آن وقت ، كسانى كه اميدوارند پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان برنگردند ، آيا بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله مسلمانِ واقعى محسوب مى شوند ؟! به هر حال ، ما بايد آيات قرآن را بپذيريم . آيا اين روايت منسوب به پيامبر صلى الله عليه و آله كه اهل سنّت نقل كرده اند و در آن آمده : «أصحابى كالنّجوم بأيّهم اقتديتم اهتديتم» ، بر قرآن ، عرضه شده است ؟ آخر ، اصحابى كه سخن از اين مى گفتند كه خدا و پيامبرش ـ نعوذ باللّه ـ آنها را فريب داده اند يا كسانى كه اميد داشتند تا پيامبر خدا يا مؤمنان ديگر بر نگردند (يعنى اثرى از اسلام باقى نماند) ، اينان «بأيّهم اقتديتم اهتديتم» هستند ؟! ٧ . قرآن كريم ، مسائل فراوانى را براى مدّت زمان كوتاه قبل از رحلت پيامبر اكرم ، در سوره توبه ، ذكر فرموده است . اين جريانات نفاق پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ، چه شدند ؟ از آيه ٤٢ اين سوره ، به جريان نفاق پرداخته شده و نكات متعدّدى را در باره آنها بيان شده كه ما فقط به ذكر دو نكته مى پردازيم و پيشنهاد مى گردد تا ساير آيات آن ، مطالعه شوند .
[١] سوره بقره ، آيه ١٤ .[٢] سوره آل عمران ، آيه ١٦٧ .[٣] سوره حشر ، آيه ١١ .[٤] سوره احزاب ، آيه ١١ ـ ١٣ .[٥] سوره منافقون ، آيه ٨ .[٦] سوره منافقون ، آيه ١ .[٧] سوره فتح ، آيه ١١ ـ ١٢ .[٨] سوره اسراء ، آيه ٨٢ .[٩] الموضوعات ، ج ١ ، ص ٥٦ .[١٠] همان ، ص ٥٦ .[١١] سوره انبيا ، آيه ١٠٤ .[١٢] صحيح البخارى ، ج ٤ ، ص ١١٠ و ج ٥ ، ص ١٩١ و ج ٧ ، ص ١٩٥ ؛ صحيح مسلم ، ج ٧ ، ص ٦٨ و ٧١ ؛ مسند ابن حنبل ، ج ٣ ، ص ٢٨١ ؛ كنز العمّال ، ح ٣٩١٣١ ، ٣٩١٨٤ ، ٣١١١٣ ، ٣٩١٨٥ ، ٣٩١٩٥ ، ٣٩١٣٨ ، ٣٩١٩٠ ، ٣٩١٢٥ ، ١٨٩٢٩ ، ٣٦١٧٤ و ٣٩١٣٠ .[١٣] مجلّه تراثنا ، شماره ٨٩ ، ص ٣٥٢ (به نقل از : صحيح البخارى ، ج ٢١٧ ، ح ١٦٦ باب فى الحوض) .[١٤] التحذير من البدع ، ص ٢٧ ـ ٢٨ . اين كتاب ، مجموعه اى شامل چهار رساله است كه با هم چاپ شده است و عناوين رساله ها عبارت اند از : ١ . و حكم الاحتمال بالوالد النبوية و غيرها ، ٢ . حكم الاحتمال بليّة الأسواد و المولع ، ٣ . حكم الاحتمال بليّة النصف من الشعبان ، ٤ . تنبيه هام على كذب الوصيّة المنسوبة للشيخ أحمد خادم الحرم النبوى الشريف . متأسّفانه ، محلّ چاپ و سال نشر ندارد . در ابتداى رساله چهارم آمده : «مِن عبد العزيز بن عبد اللّه بن باز ، إلى مَن ...» .