ديگران را رد مى كردند و آنها را باطل مى دانستند . ٥ . روايت ، چنين مى پندارد كه بعضى از صحابيان در زمان حيات پيامبر صلى الله عليه و آله به ايشان دروغ مى بستند و ايشان ، از آنها چنين شكايت مى كرده است : أيّها الناس ! قد كثرت علىّ الكذابة . فمن كذب علىّ متعمّدا ، فليتبوّء مقعده من النار . نويسنده ، سپس در باره اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله ، رواياتى را از منابع اهل سنّت نقل مى كند كه عبارت : «كثرت علىّ الكذابة» در آنها وجود ندارد . وى ، معتقد است كه اين عبارتِ روايت ، درست نيست . سپس مى نويسد : يكى از علل ردّ اين حديث ، متّهم شدن اصحاب به دروغ بستن بر پيامبر صلى الله عليه و آله است كه سخن باطلى است و هيچ يك از صحابيان ، بر پيامبر صلى الله عليه و آله دروغ نبسته اند . همچنين ، اين روايت ، اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله را به چهار دسته تقسيم كرده و صحابيان صادق و عالِم را چهار نفر دانسته است : على عليه السلام ، سلمان ، ابوذر و مقداد ، كه اين تقسيم ، ستم بزرگى بر ديگر صحابيان پيامبر صلى الله عليه و آله است . وى در ادامه مى نويسد : اين روايت ، چنين پنداشته كه بعضى از بسيارى از اصحاب ، منافق بوده اند و عمدا بر پيامبر صلى الله عليه و آله دروغ مى بسته اند . از كسانى كه چنين روايتى را پذيرفته اند و پيشاپيش همه ، كلينى ـ كه اين روايت را در الكافى آورده است و در آن ، به بسيارى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله اتّهاماتى وارد مى كند ـ بايد پرسيد كه : وقتى بسيارى از صحابيان ، منافق بوده اند ، پس چه كسانى «صادق» ، «مخلص» و «ناجح» بوده اند ؟ {-٣٤-}

پاسخ اشكالات

نگارنده اين سطور ، در باره روايات سليم بن قيس و كتاب منسوب به او ، در فصل نامه

[١] البته ما همه عبارات ايشان را نياورديم ؛ امّا محتواى عمده مطالب ايشان آورده شده و نكته محورى اى كه در سخنان نويسنده باشد و نياورده باشيم ، وجود ندارد .