ديدگاهى ، چه مقدار با واقعيت ، تطبيق مى كند . چه خوب بود كه مرآة العقول مرحوم مجلسى را مطالعه مى كرد تا ببيند كه در آن ، چه مقدار از احاديث ، مورد نقد سندى قرار گرفته اند . البته ممكن است كسى در بين شيعه پيدا شوند كه همه آنچه را در الكافى آمده است ، بپذيرد كه البته اگر وضعيت اين گونه عالمان شيعى با عالمان حنبلى اى كه احاديث كتب اهل سنّت را پذيرفته اند ، مقايسه شوند ، مى بينيم كه وضعيت عالمان شيعه ، اگر بهتر نباشد ، بدتر نيست . آقاى خالدى ، در پايان مقدّمه خود مى گويد كه با پرداختن به كلينى ، توقّف كوتاهى در مقدّمه كتاب خواهد داشت و سپس ، به خطاهاى تفسيرى موجود در كتاب هاى : فضل علم و توحيد الكافى مى پردازد و در بحث مفصّل ترى ، خطاهاى كتاب حجّت را بررسى خواهد كرد . [١] نويسنده ، ابتدا عبارتى از مقدّمه الكافى را آورده كه مرحوم كلينى در آن ، در باره قرآن و امام على عليه السلام آورده است : صاحبين مؤتكفين يشهد كلّ واحد منهما لصاحبه بالتصديق . [٢] وى ، سپس اظهار ناراحتى مى كند كه : چرا كلينى ، قرآن و امام على عليه السلام را در يك رديف قرار داده است ؟ وى اين اتّفاق را غلو و مبالغه در باره امام على عليه السلام مى داند و معتقد است كه ايشان ، هر چه قدر مقام و منزلتش والا باشد ، نمى تواند در رديف قرآن قرار گيرد . به نظر مى رسد كه در پاسخ به اين اظهار نظر نويسنده ، بايد به «حديث ثقلين» اشاره كرد كه در آن آمده است : إنّكم مسؤولون عن الثقلين : كتاب اللّه و عترتى إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا. [٣]

[١] همان ، ص ١١ ـ ١٢ .[٢] همان ، ص ١٣ .[٣] حديث الثقلين ، نوشته قوام الدين وشنوى ، كتابى است در پاسخ به مقاله اى كه در رسالة الإسلام نوشته شده و صاحب مقاله ، ادّعا كرده بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حديث ثقلين ، فرموده است : «كتاب اللّه و سنّتى» . نويسنده ، در اين اثر ، «كتاب اللّه و عترتى» را اثبات نموده است . تمام منابع وى ، از كتب مورد قبول آقاى خالدى است . گفتنى است كه نوشته آقاى وشنوى رحمه الله به عنوان سند «دار التقريب» ، همراه با بيانيه آن مركز ، در چاپ خانه مخيمر مصر ، به سال ١٣٧٤ منتشر شد . البته در اين كتاب ، گونه هاى مختلف نقل اين سخن پيامبر اكرم ، با عبارت هاى گوناگون آمده است .