اين معنا براى اهل الذكر، در روايات متعدد فريقين ، [١] وارد شده، به گونه اى كه مى توان درباره آنها ادّعاى تواتر كرد. از اين احاديث، مرجعيّت مطلق اهل بيت عليهم السلام براى امّت اسلام اثبات مى شود. اين مرجعيت، به دليل آن است كه آنان انسان هاى آگاه به همه معارف قرآن اند و اين آگاهى، با تزلزل و ترديد ، همراه نيست و با خطا و هوا و هوس ، مشوب نمى گردد. در اين زمينه ، به آياتى ديگر نيز مى توان استناد كرد كه به خاطر رعايت اختصار، از ذكر آنها خوددارى مى شود . [٢]

٢ . ادلّه روايى

در اين زمينه، به رواياتى فراوان مى توان استناد كرد. برخى از اين احاديث در مصادر فريقين، درباره جداناپذيرىِ خاص امام على عليه السلام با قرآن و دانش ويژه ايشان نسبت به معارف آن است. در پاره اى از اين احاديث، برخلاف ادّعاى دكتر خالدى، تصريح شده است كه هيچ كس در اين مورد، هم پايه امام على عليه السلام نيست. برخى از اين احاديث نيز، درباره رابطه همه اهل بيت با قرآن است. از جمله حديث پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه فرمود:

[١] از جمله مصادر شيعه ، ر . ك : بصائر الدرجات ، جزء ١ ، باب ١٩. ابو جعفر صفّار (جزء ٢ ، باب ٢٩٠)، ٢٨ حديث در اين باره در باب «فى ائمّة آل محمّد عليهم السلام إنّهم أهل الذكر الذين أمر اللّه بسؤالهم...» آورده است . نيز ر. ك : ترتيب الأمالى ، ج ١، ص ٣٤، ح ٩٢ و ص ٦٠٩ ، ح ٥٦٢ و ج ٣، ح ١٠٩٧ و ص ٢٠٨، ح ١٢٥٤ ـ ١٢٥٥؛ تفسير القمّى ، ج ٢، ص ٦٨؛ تفسير العيّاشى، ج ٢، ص ١١، ح ٢٩ - ٣٢ . از مصادر اهل سنّت، ر. ك : شواهد التنزيل ، ج ١، ص ٤٢٢ ـ ٤٣٧، ح ٤٥٩ ـ ٤٦٦؛ مفاتيح الأسرار، ص ١٩٩؛ الكشف و البيان، ج ٦، ص ٢٧٠؛ جامع البيان، ج ٨، ص ١٠٩ و ج ١٠، ص ٥؛ المناقب للكوفى ، ج ١، ص ١٥١، ح ٧١ .[٢] مانند آيه دوازدهم از سوره حاقّة كه فريقين، ده ها حديث در مورد نزول آن درباره امام على عليه السلام ذكر كرده اند. تنها حاكم حسكانى، ٢٨ حديث در اين باره آورده است. ر. ك : شواهد التنزيل، ص ٣٦١ ـ ٣٨٠ ؛ البرهان ، سيد هاشم بحرانى، ج ٤، ص ٣٧٥ ـ ٣٧٦؛ الكشف و البيان، ج ١٠، ص ٢٨ .