را عنوانى براى اثبات واجب الوجود دانسته است ، نشان مى دهد كه حدوث عالم ، ملزوم اثبات خداست . [١] و به ديگر سخن ، اگر وجود خداوند را ثابت كرديم ، به ناچار بايد بپذيريم كه اين عالم ، پديدآمده به دست اوست. [٢]

ط . معاصران

در ميان معاصران نيز برخى از نويسندگان و دانشوران درباره ابواب الكافى ، ديدگاه هايى را مطرح كرده اند كه براى نمونه ، به بعضى از آنها اشاره مى كنيم : ١ . آية اللّه العظمى صافى گلپايگانى (مدظلّه) عنوان باب «ماجاء فى الإثنى عشر و النص عليهم عليهم السلام » را قرينه اى گرفته است بر تصحيف حديث نخست اين باب كه بر پايه آن ، دوازده امام ، از فرزندان امام على عليه السلام خواهند بود. اين اظهارنظر ، كاملاً درست است. [٣] ٢ . استاد سيّد محمّدرضا حسينى جلالى درباره «باب أنّ الأئمّة عليهم السلام يعلمون متى يموتون و أنّهم لا يموتون إلّا باختيار منهم» معتقد است كه اختصاص يك باب به اين موضوع ، نشان مى دهد موضوع علم امام به زمان وفات خود ـ كه شاخه اى از علم غيب امام به شمار مى آيد ـ در روزگار كلينى نيز يك مشكل علمى بوده و كلينى براى پاسخگويى به همين معضل ، اين باب را گنجانده است. ايشان همه احاديث اين باب را به روشنى ، مؤيّد عنوان باب مى داند و خدشه در دلالت اين احاديث بر عنوان باب را ناشى از ناآگاهى به زبان عربى و دلالت واژگان بيان مى كنند . [٤]

[١] همان، ج ٣، ص ٣، پاورقى ش ١.[٢] براى آگاهى بيشتر در خصوص ديدگاه هاى ايشان درباره ابواب و نيز نكته هاى ديگر مطرح شده از سوى ايشان درباره باب ها يا كتاب ها ، ر . ك : همان، ج ٢، ص ٢٧٥ و ج ٣، ص ٦٢ و ١١٨ و ج ٤، ص ٥٢ و ٣٨٨ و ج ٥، ص ٧٥ و ج ٧، ص ٣ و ج ٨، ص ١٠٠ و ج ١٠، ص ١٢٧.[٣] لمحات، ص ٢٢٨ ـ ٢٢٩.[٤] مجله تراثنا، ش ٣٧، ص ٣٣ ـ ٣٥.