فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٩٣ - دردسرهاى آينده

ناكامى اين سياست در ايجاد «دشمن موهوم» و يا «كيسه بوكس» است كه مشكل به سادگى شوروى سابق، قابل دسترسى براى آمريكاست.

نشانه رفتن به سوى القاعده و سپس انگشت اشاره به عربها و در نهايت اشاره جنگ صليبى جديد همه و همه بيانگر آن است كه آمريكاييها در صدد خلق يك دشمن فرضى هستند تا در مقابله با اين دشمن فرضى اعمال تجاوزكارانه و توسعه طلبانه خود را توجيه نمايند.

موفقيت كاخ سفيد به بركت رسانه‌هاى تحت امر در نخستين روزهاى حادثه ٢٠ شهريور از موفقيت نسبى آمريكا در رهيافت به اين سياست خبر مى‌داد لكن به مرور كه حقايق يكى پس از ديگرى چهره بازگشودند و ابتدا شك و ترديد و سپس سؤالات جدى و آنگاه تغيير انديشه‌ها نشان داد كه اين مانع بزرگ را نبايد كوچك شمرد. هم اكنون پنجاه درصد باوركنندگان سال گذشته اعتقاد و باور خود را از دست داده‌اند و معتقدند از توطئه رسانه‌اى فريب خورده‌اند و واقعيتها آن گونه نيست كه شنيده و يا در تصويرها ديده‌اند.

تجربه‌هاى گذشته نشان داده است كه بازى با افكار عمومى و ايجاد خدشه در وجدانهاى بشرى و سياست فريبكارانه، راهكار مناسبى براى پيشبرد سياستها نبوده و فرجام ناگوارى همواره به دنبال داشته است كه بى‌گمان در مورد حادثه ١١ سپتامبر نيز صادق مى‌باشد.

١٠. كيسينجر، سياستمدار كهنه‌كار پيشين پنتاگون در يكى از اظهارات خود مقامات كاخ سفيد را هشدار داد كه اتكا به نيروى هوايى آمريكا و متحدان آن در حملات هوايى و اعتماد به نيروهاى چريكى معارض در عمليات زمينى كه توان آنها هنوز آزمايش نشده براى آمريكا بسيار خطرناك است.

ما اين نكته را در گذشته متذكر شديم لكن در اينجا بدان جهت به نقل اين گفتار پرداختيم كه گوينده اين سخن خواسته از يك مانع حائز اهميت در عمليات آمريكا پرده بردارد و آن فقدان نيروى زمينى لازم براى رسيدن به اهداف مورد نظر است. تجربه تلخ آمريكا در ويتنام كه نيروهاى زمينيش خسارات معنوى و مادى جبران‌ناپذيرى را متحمل گرديدند هنوز هم پس از گذشت دهه‌ها همچنان آثار آن، گاه و بى گاه رخ مى‌نماياند و فاجعه مى‌آفريند.