٧. كاخ سفيد در يك چرخش جديد اعلام نمود كه براى هماهنگ كردن عمليات نظامى بر عليه عراق با همتاهاى آلمانى، چينى و فرانسوى خود در كمپ ديويد مشورت و مذاكره خواهند كرد و طرح را به اطلاع سازمان ملل متحد خواهد رسانيد و بايد مجوز را از كنگره ملى به دست آورد. لكن اين حركت انعطاف‌پذير نيز نتوانست موج مخالفت جهانى را با سياست جديد آمريكا متوقف يا كاهش دهد. زيرا نخست وزير انگلستان تنها متحد تمام عيار آمريكا با سخنان دو پهلو و طرح مسأله سازمان ملل هنوز رضايت كامل آمريكا را جلب نكرده و صدر اعظم آلمان گفتگو با آمريكا در زمينه شيوه حمله به عراق را رد كرد و اعلام نمود كه ما با آمريكاييها بايد درباره اصل طرح حمله مذاكره كنيم كه حمله انجام بگيرد يا نه‌؟ و رسماً از عدم شركت دولت آلمان در عملياتى كه به رهبرى آمريكا انجام مى‌گيرد خبر داد.

صدر اعظم آلمان در ادامه موضعگيرى خود در برابر سياست جديد آمريكا گفت:

حمله نظامى آمريكا به عراق ائتلاف جهانى بر ضد تروريسم را از ميان خواهد برد و به بافت سياسى منطقه و جغرافياى سياسى آن لطمه جدى وارد خواهد ساخت به طورى كه تغييرات مهمى در رژيمهاى حاكم در منطقه ضرورت پيدا مى‌كند و آمريكا خطرناكترين وضعيت خود، مشابه وضع بعد از جنگ ويتنام، را خواهد ديد و در نهايت آمريكا به انزواى جهانى كشانده خواهد شد.

يك استاد مشهور در دانشگاههاى آمريكا در اظهارات خود كه توسط خبرگزاريها منتشر گرديد تصريح نمود در عمق فاجعه ١١ سپتامبر بايد به عامل برخورد استعمارى آمريكا به ديگر كشورها توجه نمود. اين حادثه يكى از آثار سياست سركوب آمريكا و عكس‌العمل مردم رنجديده در برابر كليت سياست استعمارى است. چرا كه آنها مراكز تجارتى را هدف گرفتند مركزى كه سنبل سرمايه‌دارى و كليه آمال استعمارگران است و نيز پنتاگون را كه سمبل سياستهاى تجاوزكارانه آمريكاست. وى سياست تهديد مقامات كاخ سفيد را براى امنيت جهان خطرناك خواند.

امروز كاخ سفيد به جز سه كشور مخالف بزرگى كه صاحب امتياز حق وتو در شوراى امنيتند با قانون اساسى آمريكا و كنگره ملى و افكار عمومى مردم آمريكا روياروى