فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٥٣ - مبحث دوم نگاهى به علل و عوامل خارجى مسأله

مبحث هفتم: رهاوردهاى سياست دوگانه سازش و ستيز

انديشه سازش و مسالمت با غرب كه به موازات انديشه غرب ستيزى در كشورهاى اسلامى رو به رشد بوده در سطح دولتها نيز به نتايج مختلفى منتهى گرديده كه هركدام بجاى خود درخور مطالعه و بررسى است. اشاره به اين ره‌آوردها در پايان بحث انديشه غرب‌ستيزى خالى از فايده نيست.

الف - جريان كمپ ديويد ( [١] ٩٧٦):

پس از اوجگيرى غرب ستيزى در مصر و گرايش دولت به قطب شرق و سوسياليزم، جانشينان جمال عبدالناصر رهبر مصر با تغيير جهت سياسى و رويكرد به سازش با غرب، سرانجام به قرارداد كمپ ديويد تن در دادند و چون از جنگ كانال سوئز طرفى نبستند، با غرب و دولت اشغالگر اسرائيل به سازش پرداختند. انورسادات، قهرمان كمپ ديويد معتقد بود كه رسالت زمان ما سازش است و ملت آينده مصر، راه خود را خود انتخاب خواهد كرد. مصر براى نجات از انهدام و وضعيت هلاكت‌بار خود، نياز به سياست كمپ ديويد دارد و راه ديگرى براى مصر باقى نمانده است.

بسيارى از متفكران آزادانديش مسلمان قرارداد كمپ ديويد را ذلت‌بار، پيروزى صهيونيستها، انتقام غرب و شكست آخرين مقاومت استقلال‌طلبانه جهان اسلام تلقى كردند و رئيس جمهور مصر را كه قرارداد ننگين كمپ ديويد را امضا نموده بود، خائن به اسلام و همه مسلمانان جهان شمردند و نه تنها ملت مصر بلكه همه ملتهاى مسلمان را اسير در كمند اين قرارداد ننگين به حساب آوردند.

قرارداد كمپ ديويد به انزواى سياسى مصر منتهى گرديد و كمكهاى غرب بويژه امريكا در بهاى سياست سازش مصر، مشكلات اقتصادى مصر را درمانى نبخشيد و مصر كه ساليان دراز داعيه رهبرى جهان عرب را داشت بخاطر صلح سرد با اسرائيل، موقعيت خود را در آفريقا و جهان اسلام از دست داد و سرانجام به سلب عضويت مصر از سازمان كنفرانس اسلامى انجاميد.١

[١] . مصر پس از سالها دورى از سازمان كنفرانس اسلامى در سال (١٩٩٠) عضويتش تجديد شد و در پنجمين اجلاس سران سازمان كنفرانس اسلامى در كويت، رئيس جمهور مصر شركت نمود.