فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٦٥ - مبحث دوم نگاهى به علل و عوامل خارجى مسأله

اختيارات دولت امامت در انتخاب شيوه‌ها و راهكارهاى اجرايى براى رسيدن به اهداف و آرمانهاى راهبردى ممكن است در شرايط خاص اجتماعى، اقتصادى و سياسى به راديكاليزم منتهى گردد، همچنين ممكن است به توسعه اقتصادى و تشويق بخش خصوصى و حتى اتخاذ سياست خصوصى سازى بيانجامد.

راه كارها هر چند توسط دولت امامت اتخاذ مى‌شوند لكن تصميم‌گيرى در انتخاب نوع آنها به شرايط جارى فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى و سياسى جامعه بستگى دارد.

حالتهاى انقلابى در شرايطى كه رسيدن به عدالت اجتماعى سخت گيريها را ايجاب مى‌كند به سران و زمامداران نيز سرايت مى‌كند و زندگى خصوصى آنان را نيز در معرض تهديد قرار مى‌دهد و آزادى عمل از آنها نيز سلب مى‌گردد. زيرا آنها موظفند سطح زندگى خصوصى خود را به حداقل زندگى عادى مردم تنزل دهند. [١]

[٢] . راديكاليزم سياسى

اگر چنين تعبيرى در مورد نظام سياسى و دولت در اسلام قابل اطلاق باشد مفهوم آن اين است كه اصل خبره گرايى در تشخيص موضوعات و برنامه‌ها از اصول راهبردى اسلام بويژه در عرصه سياست مى‌باشد. همانطور كه در مسائل قضائى به هنگام تشخيص موضوعاتى چون قتل، تخلفات ساختمانى، تصادفات رانندگى، نواقص فنى كه احكام قضائى به آنها بستگى دارد به كارشناس مربوط ارجاع مى‌شود به طور كلى مفاد اصل:

(فَسْئَلُوا أَهْلَ اَلذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ‌)٢ آن است كه معيار، همواره تشخيص خبره و كارشناس فن مى‌باشد. به اين ترتيب در عرصه سياست نيز امور سياسى به كسانى واگذار مى‌شود كه داراى خبرويت باشند و آگاهى و بينش لازم را در تشخيص آنها داشته باشند.

حتى در رقابت فيمابين خبرگان، شخص هر چه خبره‌تر باشد بر ديگران پيشى خواهد گرفت.

اسلام سخت سياستهايى را كه امور عمومى را به ناصالحان و فاقدان ارزشها و

[١] .

«ان الله تعالى فرض على ائمه العدل ان يقدروا انفسهم بضعفة الناس كيلا يتبيغ بالفقير فقره»

[٢] . سوره نحل، آيه ٤٣.