منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ١٧٥ - تفسير مفردات دعاهاى اين فصل
شمالى، زمستان جنوبيست و بر عكس كه زمستان جنوبى تابستان شمالى است.
پس زيادتى روز و نقصان آن در وقت واحد واقعست، امّا در دو بقعه، و همچنين زيادتى شب و نقصان آن در وقت واحد به اختلاف بقاع؛ كه اگر چنانچه حضرت امام ٧ تصريح به آن نمىفرمودند كه:
«يولج صاحبه فيه»
تنبيه به اين معنى حاصل نمىشد بلكه ظاهر از كلام امام ٧ همين وقوع زيادتى روز در وقتى و نقصان آن در وقتى ديگر معلوم مىشد، و همچنين زيادتى شب و نقصان آن، چنانچه محسوس و معروف خاص و عام است. و گفتهاند در قول امام ٧ كه:
«و يولج صاحبه فيه»
و او حالست به اضمار مبتدا چنانچه ميان نحات مشهور است.
«و نهضات النّصب»
- به نون و ضاد نقطهدار- به معنى نهوض است كه عبارت از برخاستن از جاى خود است. قال في «الصّحاح»: نهض ينهض نهوضا و نهضا اى قام: و مراد اينجا تردّدات بدنيّه است كه موجب نصب كه عبارت از تعب است مىشود. قال في «الصّحاح»: نصب الرّجل- بالكسر- اى تعب.
و «بهظات»- به باء موحّده و ظاء معجمه- نيز روايت كردهاند كه مأخوذ از «بهظه الحمل» باشد يعنى: ثقيل و سنگين كرد بار او را، و عاجز شده است از آن.
قال في «الصّحاح»: بهظه الحمل يبهظه بهظا اى اثقله و عجز عنه فهو مبهوظ، و هذا امر باهظ اى شاقّ.
«ليكون لهم جماما»
- به فتح جيم- به معنى راحتست. قال في «الصّحاح»:
الجمام بالفتح الراحة. يقال جمّ الفرس جمّا و جماما اذا ذهب اعياؤه.
«و يبلو اخبارهم»
به معنى اختبار و امتحان است و منه قوله تعالى: يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ[١]» يعنى: روزى كه امتحان كرده شود و دانسته گردد سراير.
فلقت لنا من الاصباح»
تفسير «فلق» سبق ذكر يافت.
«و ما بثثت»
- به دو ثاء سه نقطه- مأخوذ است از بثّ- به تشديد- و آن به معنى تفريق و پراكنده شدن[٢] و پريشان ساختن است.
[١] سوره طارق: ٨٦- آيه ٩.
[٢] پراكنده كردن- صحيح است.