منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٩٠ - در تعيين نماز وتر

محمّد باقر ٧ نقل كرده كه آن حضرت در هر سه ركعت وتر سوره قل هو اللَّه احد مى‌خوانده‌اند».

و چنانچه روايت كرده است شيخ بزرگوار مشار اليه در كتاب مذكور معتمد عليه به سند موثّق از امام بحق ناطق امام جعفر صادق ٧ كه آن حضرت فرموده‌اند:

كان رسول اللَّه ٦ يصلّى ثمان ركعات الزّوال، و اربعا الاولى، و ثمان بعدها، و اربعا العصر، و ثلاثا المغرب، و اربعا بعد المغرب، و العشاء الآخرة اربعا، و ثمانى صلاة اللّيل، و ثلاثا الوتر، و ركعتى الفجر، و صلاة الغداة ركعتين‌

[١]- الحديث.

يعنى: «حضرت رسالت ٦ به اين طريق نماز مى‌گزاردند كه هشت ركعت زوال كه نافله پيشين باشد بجا مى‌آوردند، و چهار ركعت نماز ظهر، و بعد از آن هشت ركعت نافله عصر، و چهار ركعت نماز عصر، و سه ركعت نماز مغرب و بعد از آن چهار ركعت نافله آن، و چهار ركعت نماز عشاء آخر كه نماز خفتن باشد، و هشت ركعت نماز شب، و سه ركعت وتر، و دو ركعت نافله فجر، و دو ركعت نماز صبح- الحديث».

و چنانچه روايت كرده است رئيس المحدثين به سند صحيح از حفص بن سالم حنّاط- به حاء بى‌نقطه و نون- كه گفت:

سمعت ابا عبد اللَّه ٧ يقول‌:

لا بأس ان يصلّى الرّجل ركعتين من الوتر ثمّ ينصرف فيقضى حاجته ثمّ يرجع فيصلّى ركعة.

يعنى: «شنيدم كه امام جعفر صادق ٧ مى‌گفتند: باكى نيست از آنكه شخصى دو ركعت از وتر بگزارد و بعد از آن پى كارى رود و حاجت خود را بر آورد پس از آن بر گردد و يك ركعت ديگر وتر را بجاى آورد».

و امثال اين احاديث كه دلالت دارد بر آنكه اطلاق وتر بر مجموع سه ركعت است نه بر ركعت سيّم تنها بسيار نقل شده است، و امّا اينكه اطلاق وتر بر ركعت‌

[١] در حديث شريف يك ركعت نافله عشاء ذكر نشده است.