منهاج النجاح فی ترجمة مفتاح الفلاح - شیخ بهایی - الصفحة ٣٢٦ - توضيح تفسير مفردات دعاهاى مذكور

و افتتاح آن را به تكبيرات هفتگانه و ادعيه ثلاثه كن، و در ركعت اول بعد از فاتحه سوره تبارك يا سوره واقعه بخوان، و در ركعت دوم بعد از فاتحه سوره توحيد بخوان، و بعد از فارغ شدن دعا كن به آنچه خواهى و حاجت خود را در خواست كن از حضرت الهى.

توضيح: [تفسير مفردات دعاهاى مذكور]

«و لا تؤمنّا مكرك»

مراد آنست كه مرا از مكر خود ايمن مگردان، و نسبت به من عمل استدراج مكن كه به ازاء هر تقصيرى و معصيتى كه از من در وجود آيد نعمتى و عافيتى كرامت فرمائى تا باعث غفلت من شود و از خوف تو ايمن گردم و از ندامت و پشيمانى فراموش كنم تا آنكه اجل موعود در رسد و من مستحقّ عذاب و عقاب گرديده باشم، و ذلك هو الخسران المبين نعوذ باللَّه منه.

«و لا تؤيسنا من روحك»

- به فتح راء بى‌نقطه-، به معنى من رحمتك است. و روح در اصل لغت به معنى راحت است، و اينجا مراد رحمت است.

«و اسبغ علىّ من حلال رزقك»

. يعنى: وسيع گردان بر من رزق حلال را.

و چون تضمين شده است در اسباغ معنى افاضه، به اعتبار آن متعدّى شده است به «على» و الّا قياس آنست كه متعدّى بنفس باشد.

«و لا تعنّنى»

- به عين بى‌نقطه و دو نون كه نون اول مشدّد است- مأخوذ از «عناى» به فتح عين است كه به معنى تعب و مشقّت است؛ يعنى: مرا در طلب رزق غير مقدّر به تعب و مشقّت مينداز، چنانچه گفته‌اند:

و ما حصل معنى آنكه: مرا ملهم گردان كه از طلب اين قسم روزى كه براى من مقدّر نباشد اعراض نمايم و در پى آن نباشم.