جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٨ - غزل ٤٢١ سالها پيروى مذهب رندان كردم

يادآورى آسان ساختيم، آيا يادآورنده اى هست؟- نيز فرمود: «لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‌ جَبَلٍ، لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ»[١]: (اگر اين قرآن را بر كوه فرو مى فرستاديم، محققّاً مى ديدى كه خاشع گشته و از ترس [عظمت‌] خدا از هم پاشيده مى شد.- نيز از علىّ ٧ است كه:

٢٩٤٠

«وَاعْلَمُوا أَنَّ هذَا القُرْآنَ هُوَ النّاصِحُ الَّذى لا يَغُشُّ، وَالهادِى الَّذى لا يُضِلُّ، وَالمُحَدِّثُ الَّذى لا يَكْذِبُ، وَما جالَسَ هذَا القُرْآنَ أَحَدٌ إلّاقامَ عَنْهُ بِزِيادَةٍ أوْ نُقْصانٍ: زِيادَةٍ فى هُدىً؛ أوْ نُقْصانٍ مِنْ عَمى‌.»

[٢]: (و بدانيد كه اين قرآن نصيحت كننده و خيرخواهى است كه هرگز خيانت نمى كند، و راهنمايى است كه هرگز گمراه نمى نمايد، و سخنگويى است كه هرگز دروغ نمى گويد. و هيچ كس با اين قرآن همنشين نشد مگر آنكه با زيادى و يا كمى و نقصان، برخاست: زيادى و افزونى در هدايت، يا كمى و كاستى از كورى [باطنى‌].- نيز امام سجّاد ٧ به درگاه حضرت حقّ عرضه مى دارد:

٢٩٤١

«أللّهُمَّ! ... وَاجْعَلِ القُرْآنَ وَسيلَةً لَنا إلى أشْرَفِ مَنازِلِ الكَرامَةِ، وَسُلَّماً نَعْرُجُ فيهِ إلى‌ مَحَلِّ السَّلامَةِ.»

[٣]: (بار خدايا ... و قرآن را براى ما دستاويز و وسيله [رسيدن‌] ما به گرامى‌ترين منزلهاى كرامت و بزرگوارى، و نردبانى كه با آن به جايگاه سلامت فراز آييم، قرار ده.) خواجه هم مى گويد: «صبح خيزى و سلامت طلبى ...».

[١] - حشر: ٢١.

[٢] - نهج البلاغه، خطبه ١٧٦.

[٣] - صحيفه سجّاديّه( ع)، دعاى ٤٢.