جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٦٤ - غزل ٤٧٢ دانى كه چيست دولت؟ ديدار يار ديدن

هر كسى در آن عالم جايگاهى مشخّص دارد. به گفته خواجه در جايى:

و نيز در جايى مى گويد:

و يا بخواهد بگويد: اى ياران طريق! مگذاريد عمرتان به بطالت بگذرد، صحبت با انبياء و اولياء : را در اين عالم مغتنم شماريد، تا در جهان ديگر با ايشان باشيد؛ كه: «وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ، فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ، وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً»[٣]: (و هركس از خدا و رسول اطاعت كند، ايشان با آنانند كه خداوند نعمت [ولايتش‌] را بر آنها ارزانى داشته، يعنى پيامبران و صدّيقان و گواهان [اعمال‌] و صالحان، و چه خوب رفيقانى هستند اينان!).

و يا فرصت ديدار دوست را در اين عالم بايد مغتنم شمرد تا پس از اين عالم بتوانيم از آن بهره‌مند گرديم. هرچه اينجا بكاريم آنجا درو خواهيم كرد. در جايى مى‌گويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠٥، ص ٣٠٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠٦، ص ٣٠٠.

[٣] - نساء: ٦٩.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٦٩، ٨٤.