جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٥٠ - غزل ٤٥٤ هرچند پير و خسته دل و ناتوان شدم

منتهى آرزوى من آن بود كه به وصال دوست نايل گردم، بحمداللَّه! بدين آرزو رسيده و به شاهراه مقصود و دولت سرمدى از نظر حال راه يافتم و به جام مى مراقبه جمال محبوب واصل گشتم. به گفته خواجه در جايى:

دوستان و همراهانم چنين امرى را از من انتظار داشتند، تا بتوانند بيشتر از راهنماييهايم بهره‌مند گردند. خدا را شكر! كه آنان هم به آرمان خود رسيدند.

فتنه‌هاى آخر زمانى هركس را به سويى مى كشد و از طريق حقّ و حقيقت جدا مى‌سازد؛ كه رسول اللَّه ٦ فرمود:

٣١٣٢

«تَكُونُ لَهُ غَيْبَةٌ وَحَيْرَةٌ تَضِلُّ فيها الامَمُ.»

[٢]: (غيبت و سرگشتگى اى براى او [امام زمان ٧‌] خواهد بود كه امّتها در آن گمراه خواهند شد.) و حضرت رضا (ع) فرمود:

٣١٣٣

«لا بُدَّ مِنْ فِتْنَهٍ صَمّآءَ صَيْلَمٍ يَسْقُطُ فيها كُلُّ وَليجَةٍ وَبِطانَةٍ.»

[٣]: (بناچار و قطعاً فتنه و آشوبى سخت و بنيان كَن كه تمام بستگان و خواصّ فرو افتاده [و از دين خود دست مى كشند] روى خواهد داد.)؛ امّا از آن زمان كه جذبات جمالت مرا توجّه به تو داد گرفتار انحرافات و اغوائات شيطانى و هواهاى نفسانى، كه مرا از راه مستقيم عبوديّت جدا سازد، نگرديدم؛ كه: «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ.»[٤]: (آگاه.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥١٥، ص ٣٧٠.

[٢] - اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٦٠، روايت ١٠٣.

[٣] - اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٧٧، ص ١٧١.

[٤] - رعد: ٢٨.