جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٠٤ - غزل ٤٤٨ مژده وصل تو كو؟ كز سر جان برخيزم

پرستى و آرزوها و تعلّقات جدا شوم، «مژده وصل تو كو؟ كز سر جان برخيزم»؛ كه:

٣١٠٢

«إلهى! هذا ذُلّى ظاهِرٌ بَيْنَ يَدَيْكَ. وَهذا حالى لا يَخْفى‌ عَلَيْكَ، مِنْكَ أطْلُبُ الوُصُولَ إلَيْكَ، وَبِكَ أسْتَدِلُّ عَلَيْكَ؛ فَاهدِنى بِنُورِكَ إلَيْكَ، وَأقِمْنى بِصِدْقِ العُبُودِيَّةِ بَيْنَ يَدَيْكَ.»

[١]: (معبودا! اين خوارى من است كه در پيشگاهت آشكار است، و اين حالِ من كه بر تو پنهان نيست. تنها از تو، وصول به خودت را خواستارم، و تنها به تو، بر تو راهنمايى مى جويم؛ پس به نور خويش مرا به سوى خود هدايت فرما، و با عبوديّت راستين در پيشگاهت برپادار.)

پروردگارا! خود فرموده‌اى: «يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ»[٢]: (خداوند، هركس را بخواهد به نور خود رهنمون مى شود.)، و اين گفتار توست كه: «فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ، يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ»[٣]: (پس هركس را كه خدا بخواهد هدايت كند، دلش را براى پذيرش اسلام و تسليم مى گشايد.- همچنين كلام توست: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ»[٤]: (بدرستى آنان را كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دادند، پروردگارشان به واسطه ايمانشان به سوى خود هدايت مى كند.) پيش از آنكه عالم عنصرى‌ام به نابودى بگرايد و بميرم و خاكم را باد به هر طرف ببرد، در زير بارش رحمت خاصّ خويش قرارم دِه؛ كه:

٣١٥٢

«إلهى! بِذَيْلِ كَرَمِكَ أعْلَقْتُ يَدى، وَلِنَيْلِ عَطاياكَ بَسَطْتُ أمَلى، فَأخْلِصْنى بِخالِصَةِ تَوْحيدِكَ، وَاجْعَلْنى مِنْ صَفوَةِ عَبيدِكَ.»

[٥]: (معبودا! به دامان كَرَمَت دست زده، و براى نيل به عطايايت آرزو گشاده‌ام، پس مرا با توحيد خالص و.

[١] - اقبال الاعمال، ص ٣٤٩.

[٢] - نور: ٣٥.

[٣] - انعام: ١٢٥.

[٤] - يونس: ٩.

[٥] - بحارالانوار، ج ٩٤، ص ١٤٤.