عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٤ - معاد در اسلام

محبت و قرابت نسبت به جمعى ديگر، آن‌ها را از ميزان حق و عدل بيرون برد؛ قرآن در اين زمينه مى‌فرمايد:

[يا أيها الذين آمنوا كونوا قوامين لله شهداء بالقسط و لا يجرمنكم شنآن قوم على ألا تعدلوا اعدلوا هو أقرب للتقوى و اتقوا الله إن الله خبير بما تعملون‌][١].

اى اهل ايمان! همواره [در همه امور] قيام كننده براى خدا و گواهان به عدل و داد باشيد و نبايد دشمنى با گروهى، شما را بر آن دارد كه عدالت نورزيد؛ عدالت كنيد كه آن به پرهيزكارى نزديك‌تر است و از خدا پروا كنيد؛ زيرا خدا به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.

و در آيه ديگر مى‌فرمايد:

[يا أيها الذين آمنوا كونوا قوامين بالقسط شهداء لله و لو على أنفسكم أو الوالدين و الأقربين إن يكن غنيا أو فقيرا فالله أولى بهما فلا تتبعوا الهوى أن تعدلوا و إن تلووا أو تعرضوا فإن الله كان بما تعملون خبيرا][٢].

اى اهل ايمان! [همواره در همه امور زندگى‌] قيام كننده به عدل و گواهى دهنده براى خدا باشيد، هر چند به زيان خود يا پدر و مادر يا خويشانتان باشد. اگر [يكى از دو طرف نزاع‌] توانگر يا فقير باشد [با لحاظ كردن وضع آنان، بر خلاف خدا گواهى ندهيد؛ زيرا] خدا به حمايت از آنان و رعايت حالشان سزوارتر است. پس [در هنگام گواهى دادن‌] از هواى نفس پيروى نكنيد تا از حق منحرف شويد و اگر زبانتان را [به سوى گواهى ناحق و دروغ‌]

[١] -مائده( ٥): ٨.

[٢] -نساء( ٤): ١٣٥.