عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٠ - عقل و فكر در قرآن

آيا [شما مردم مؤمن‌] اميد داريد كه [آن سخت دلان‌] به [دين‌] شما ايمان بياورند؟! در حالى كه گروهى از آنان كلام خدا را همواره مى‌شنيدند، سپس بعد از آن كه [معنا و مفهومش را] درك مى‌كردند، [به سبب دنياطلبى و امور مادى‌] به دلخواه خود تغييرش مى‌دادند، در صورتى كه مى‌دانستند [به كلام خدا و به مردم جوياى حق خيانت مى‌كنند].

[يا أهل الكتاب لم تحاجون في إبراهيم و ما أنزلت التوراة و الإنجيل إلا من بعده أ فلا تعقلون‌][١].

اى اهل كتاب! چرا درباره ابراهيم مجادله و ستيز مى‌كنيد [شما قوم يهود، او را يهودى مى‌دانيد و شما گروه نصارى، او را نصرانى مى‌شماريد] در حالى كه تورات و انجيل بعد از او نازل شد؛ آيا نمى‌انديشيد؟!

[يا أيها الذين آمنوا لا تتخذوا بطانة من دونكم لا يألونكم خبالا ودوا ما عنتم قد بدت البغضاء من أفواههم و ما تخفي صدورهم أكبر قد بينا لكم الآيات إن كنتم تعقلون‌][٢].

اى اهل ايمان! از غير خودتان براى خود محرم راز نگيريد؛ آنان از هيچ توطئه و فسادى درباره شما كوتاهى نمى‌كنند؛ شدت گرفتارى و رنج و زيان شما را دوست دارند؛ تحقيقا دشمنى [با اسلام و مسلمانان‌] از لا به لاى سخنانشان پديدار است و آنچه سينه‌هايشان [از كينه و نفرت‌] پنهان مى‌دارد بزرگ‌تر است. ما نشانه‌ها [ى دشمنى و كينه آنان‌] را اگر مى‌انديشيد براى شما روشن ساختيم.

[١] -آل عمران( ٣): ٦٥.

[٢] -آل عمران( ٣): ١١٨.