عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٦ - عاقبت غافلان
به سبب آن است كه آيات ما را تكذيب كردند و از آنها غافل و بىخبر بودند.
قرآن به دنبال تمام اين واقعيتها، در سوره مريم به پيامبر اكرم ٦ مىفرمايد:
[و أنذرهم يوم الحسرة إذ قضي الأمر و هم في غفلة و هم لا يؤمنون][١].
و آنان را از روز حسرت- آن گاه كه كار از كار بگذرد- بترسان، در حالى كه آنان در بىخبرى [شديدى] هستند و ايمان نمىآورند.
و در سوره انبياء مىفرمايد:
[اقترب للناس حسابهم و هم في غفلة معرضون][٢].
مردم را [هنگام] حسابرسى [آنچه در مدت عمرشان انجام دادهاند] نزديك شده در حالى كه آنان [با فرو افتادن] در غفلت [از دلايل اثبات كننده معاد] روى گردانند.
و به دنبال اين حقيقت در آخر سوره انبياء مىفرمايد:
[و اقترب الوعد الحق فإذا هي شاخصة أبصار الذين كفروا يا ويلنا قد كنا في غفلة من هذا بل كنا ظالمين][٣].
و آن وعده حق [كه قيامت است] نزديك شود، پس ناگهان چشمهاى كافران خيره شود [و گويند:] واى بر ما! كه ما از اين روز در بىخبرى سنگينى قرار داشتيم، بلكه ما ستمكار بوديم.
و در سوره روم درباره آن كه عينك مادىنگرى به چشم زده و غير از اين ظاهر
[١] -مريم( ١٩): ٣٩.
[٢] -انبياء( ٢١): ١.
[٣] -انبياء( ٢١): ٩٧.