عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٦ - آفت چهارم كبر

[كذلك يطبع الله على كل قلب متكبر جبار][١].

اين گونه خدا بر دل هر گردنكش زورگويى، مهر [تيره‌بختى‌] مى‌نهد.

دوم: مقت و بغض از حق تعالى نسبت به عبد، چنان كه فرمود:

[إنه لا يحب المستكبرين‌][٢].

قطعا او مستكبران را دوست ندارد.

و روايت است كه موسى گفت: بار خدايا! دشمن‌ترين خلق تو كيستند؟ فرمود:

آن كه دل او متكبر باشد و زبان او غليظ و دست او بخيل و خوى او بد.

سوم: خزى و نكال در آخرت و دنيا، حاتم اصم رحمة الله عليه گفت: از مرگ بپرهيز در سه چيز: بر كبر و حرص و خيلاء كه متكبر را خداى تعالى از دنيا نبرد تا فروترين مردم او را خوار نكند و حريص را از دنيا نبرد تا به نان پاره يا به شيرينى محتاج بگرداند و نيابد و مختال را از دنيا نبرد تا در قذر و بول مراغه نزند و گفته‌اند:

من أخذ عزا بغير حق أورثه الله ذلا بحق‌[٣]،

هركس به ناحق عزتى براى خود برگزيند [و] تكبر ورزد خداوند او را به حق ذليل كند.

چهارم: عذاب آتش در عقبا.

قال الله تعالى:

الكبرياء ردائى، والعظمة إزارى، فمن نازعنى بواحد منهما أدخلته نار

[١] -غافر( ٤٠): ٣٥.

[٢] -نحل( ١٦): ٢٣.

[٣] -الدر المنثور: ١/ ٣٥٣.