عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٦ - ٢ - توجه قلبى و روحى

[إلا الذين آمنوا و عملوا الصالحات و ذكروا الله كثيرا][١].

مگر آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند و خدا را بسيار ياد كردند.

[فاذكروني أذكركم و اشكروا لي و لا تكفرون‌][٢].

پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و مرا سپاس گزاريد و كفران نعمت نكنيد.

[الذين يذكرون الله قياما و قعودا و على جنوبهم و يتفكرون في خلق السماوات و الأرض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانك فقنا عذاب النار][٣].

آنان كه همواره خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مى‌كنند و پيوسته در آفرينش آسمان‌ها و زمين مى‌انديشند، [و از عمق قلب همراه با زبان مى‌گويند:] پروردگارا! اين [جهان با عظمت‌] را بيهوده نيافريدى، تو از هر عيب و نقصى منزه و پاكى؛ پس ما را از عذاب آتش نگاهدار.

[و اذكر ربك في نفسك تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الآصال و لا تكن من الغافلين‌][٤].

و پروردگارت را در دل خود بامدادان و شامگاهان از روى فروتنى و زارى و بيم و ترس به صدايى آرام وآهسته ياد كن و [نسبت به ذكر خدا] از بى‌خبران مباش.

[١] -شعراء( ٢٦): ٢٢٧.

[٢] -بقره( ٢): ١٥٢.

[٣] -آل عمران( ٣): ١٩١.

[٤] -اعراف( ٧): ٢٠٥.