عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤١ - ١ - قرآن مجيد
[و هذا ذكر مبارك أنزلناه أ فأنتم له منكرون][١].
و اين [قرآنى] كه آن را نازل كردهايم، ذكر و پندى پرمنفعت است؛ آيا باز هم شما منكر آن هستيد؟
[إنما تنذر من اتبع الذكر و خشي الرحمن بالغيب فبشره بمغفرة و أجر كريم][٢].
بيم دادنت فقط براى كسى ثمربخش است كه از قرآن پيروى كند و در نهان از خداى رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشى نيكو و باارزش مژده ده.
[أ أنزل عليه الذكر من بيننا بل هم في شك من ذكري][٣].
آيا از ميان ما [كه داراى ثروت فراوان و مقام و قدرتيم] قرآن، فقط بر او [كه فقيرى يتيم بيش نيست] نازل شده است؟! [نه، قرآن دروغى ساخته شده نيست] بلكه اينان درباره قرآن من در شك هستند.
[إن الذين كفروا بالذكر لما جاءهم و إنه لكتاب عزيز][٤].
كسانى كه به اين قرآن هنگامى كه به سويشان آمد كافر شدند [به عذابى سخت دچار مىشوند] بىترديد قرآن كتابى است شكستناپذير.
[و إن يكاد الذين كفروا ليزلقونك بأبصارهم لما سمعوا الذكر و يقولون إنه لمجنون][٥].
[١] -انبياء( ٢١): ٥٠.
[٢] -يس( ٣٦): ١١.
[٣] -ص( ٣٨): ٨.
[٤] -فصلت( ٤١): ٤١.
[٥] -قلم( ٦٨): ٥١.