عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٩ - نياز جامعه به دين و قوانين آن

اين فرض لازم است كه شخص به دعوت انبيا پاسخ مثبت گويد و نداى آنان را به لبيك جواب دهد و همين امر و اهتمام به دفع ضرر محتمل عبارت از سير در طريق دين و الزام به پذيرش شريعت است.

نياز جامعه به دين و قوانين آن‌

١- قانون براى برقرارى قسط و عدالت اجتماعى لازم است و بدون قانون حتى براى كم‌ترين زمانى، جامعه قابل دوام و بقا نيست.

از طرفى قانونى مى‌تواند در جامعه، حكومت و عدالت اجتماعى را تأمين نمايد كه براساس خرد و برهان صحيح استوار باشد و قانون‌گذار از جزئيات نيازهاى جامعه و ضروريات آن با اطلاع و به مصالح و مقتضيات حال و آينده افراد واقف و به تمام برنامه‌ها، بصيرت كامل داشته باشد و به علاوه از ريب و ريا، اغراض شخصى و هوى و هوس مبرا باشد.

چنين قانونى به دليل عقل منحصرا بايد از ناحيه خداوند تبارك و تعالى، به تمام مردم به وسيله انبيا ابلاغ و پيامبران جامعه را به قبول قوانين الهى دعوت و ملزم نمايند؛ اين مجموعه‌اى كه به وسيله وحى به انبيا ابلاغ مى‌گردد و توسط آنان در ميان مردم نشر مى‌شود، قانون دين نام دارد.

اين مسئله قطعى است كه بشر بايد در سايه قانون و در پناه حقوق زندگى كند و قانون و حقوق امروزه دولت‌ها شامل، قوانين پارلمانى، عرف و عادت، رويه قضايى، بخشنامه‌ها، آيين‌نامه‌ها و انواع مقررات است و چون موضوعات مذكور، خارج از حريم دين، آغشته به اغراض آلوده و در افق عدم احاطه به مقتضيات حال و آينده بشر وضع شده و جز زور و زر و منافع شخصى متنفذين انگيزه نداشته، افراد به طوع و رغبت آن را قبول نمى‌نمايند و ذات و قلب بشر خواهان قانونى است كه با